1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 47

PROJECTIE EN ONTMOETING

27

13. de hallucinatie wordt vanouds als een projectiefenomeen beschouwd, omdat ervaringen en belevingen die in de patiënt leven — doch daar voor hemzelf onnaspeurlijk zijn — op een min of meer concrete wijze (dat kan sterk wisselen, ook bij één patiënt) „buiten hem lijken te staan" en „van buiten" op hem toekomen. De psychotische desintegratie veroorzaakt enerzijds de contactstoornis met de realiteit die bij het projectiefenomeen past, en vormt tegelijkertijd de provocerende en mede-resonerende achtergrond van de projectie zelf. 14. ook in de waan is het projecteren duidelijk. Hier is de waanstemming — de lichte bewustzijnsvernauwing en psychotische, emotionele preoccupatie — oorzaak van de contactstoornis met de realiteit. Deze contactstoornis is echter niet „neutraal", doch heeft een waanruimte scheppende, affectieve gerichtheid die de vorming van de waan provoceert. Evenals voor de neurotische projectie geldt, maar dan in nog sterker mate, voor de projecties bij illusionnaire vervalsing, hallucinatie en waan, dat de complexiteit van de psycho-pathologische grondstructuur — die hier slechts summier kan worden aangeduid — een vertekening geeft van de elementaire dynamiek van de projectie. De projectie treedt in deze gevallen op als een aspect van een meer omvattend gebeuren en wordt daardoor mede bepaald. Dit maakt het bijna onmogelijk om het projecteren hier „gezuiverd" te herkennen, ofschoon deze psychopathologische verschijnselen vaak tot de „klassieke" projectiefenomenen worden gerekend. 15. dit laatste geldt ook voor de corporisatie waar een bepaalde psychodynamiek, bijvoorbeeld van het vitaal-depressieve syndroom, vorm krijgt in het beleven door de patiënt van een beangstigende stoornis van het lichamelijk functioneren (Cohen Stuart, 1965). De vorm van de fysieke klacht weerspiegelt in haar fenomenologische grondstructuur de vorm van de psychotische stoornis, en moet als projectie van deze laatste worden beschouwd. De stoornis van het realiteitscontact wordt door de psychodynamiek van de psychose, en met name door de angst en de spanning vanwege de psychose, veroorzaakt. Het lichaam levert de provocaties in de vorm van normale, onder gezonde omstandigheden onopgemerkte, en doorgaans vage en voorbijgaande sensaties.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen