1966 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 237

„HONDERD JAAR MENDEL"

197

Bij dit artikel behoren twee fraaie electronen-microscopische afbeeldingen, een van een bacterie en een van een bacteriofaag. Het Genbegrip In deze voordracht geeft Van Arkel een historisch overzicht over enkele fundamentele ontdekkingen en over het ontstaan van de in de moderne genetica gebruikte terminologie. Daarna heeft hij het over de fijne structuur van het genetisch materiaal. Men heeft onderscheid leren maken tussen multiple of polyallelen en pseudo-allelen. De laatste zijn niet op dezelfde locus gehuisvest, maar op iets verschillende plaatsen in het gen. Als chemicus neemt Van Arkel aan, dat er binnen een gen een groot aantal plaatsen is, waar mutanten kunnen ontstaan. Hij verwerpt dus de ondeelbare eenheid van het gen, dat zich over een klein segment van het chromosoom als een complexe genlocus uitstrekt, en stelt vast, dat dit niet alleen bij micro-organismen, maar ook bij de fruitvlieg, bij muizen en mais is aangetoond. Het desoxyribonucleine zuur (DNA), als de allerwege de erfelijkheid bemiddelende stof, is zelf strikt lineair opgebouwd en bezit verschillende nucleotiden in nog onbekende volgorde. Structureel is het gen een stukje DNA, dat een groot aantal nucleotiden omvat, waarbinnen recombinatie kan plaats grijpen. Genen kunnen verschillende afmetingen hebben. Omdat overkruising tussen twee aaneengrenzende nucleotiden bij een bacterie en bij een bacteriofaag is aangetoond, kan men concluderen, dat de nucleotiden de eenheden van recombinatie en ook van mutatie vertegenwoordigen. Genen bepalen de vorming van enzymen, die de celstofwisseling katalyseren, en wel één gen is slechts bij één bepaald enzym betrokken, maar aan de synthese van één enzym kan wèl meer dan één gen meewerken. Over de manier waarop een functionele analyse van allelic kan plaats hebben en over de recent ontdekte wijze, waarop de genetische informatie structurele genen en via ribonucleinezuur (RNA) de synthese van bepaalde eiwitten bestuurt, welke uit 20 verschillende aminozuren zijn opgebouwd, lichten de volgende para grafen ons in. Men krijgt grote eerbied voor al dit minutieuse onderzoek, dat ook betrekking heeft op de plaats en de gevolgen van mutanten, die zich uiten in gestoorde enzymactiviteit. Als belangrijke conclusie verneemt men, dat er regulerende genen bestaan, wier product (de repressor) de werking van structurele genen en hun enzymen onderdrukt als daaraan in bepaalde cellen geen behoefte bestaat. Afbeeldingen verduidelijken al wat gezegd is over active-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen