1967 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 276

222

„THE SURVIVAL OF THE FITTEST" EN HET TOEVAL, I

their genetic constitution. Let it be clearly understood that what really counts in evolution is not survival but the contribution made by a genotype to the genepool of the next and subsequent generations. Reproductive success rather than survival is stressed in the modern definition of natural selection. A superior genotype has a greater probability of leaving offspring than has an inferior one. Natural selection, simply, is the differential perpetuation of genotypes. Most of the objections raised against natural selection and its role in evolution become invalid and irrelevant as soon as the typological formulation of natural selection is replaced by one based on the probability of reproductive success. When Darwin spoke of selection, differential mortality was foremost in his mind, even though he specifically mentioned also „success in leaving offspring". Since much of this mortality effects juveniles, (occurring at prereproductive age), it leads inevitably to differential reproduction. Some differential mortality is postreproductive, however, and therefore without selective significance. At the same time, much differential reproduction occurs without mortality, yet leads to a shift of gene frequencies from generation to generation. Therefore modern evolutionists include in natural selection any factor that contributes to differential reproduction". ,4,i^ii. ^ Dit is een betrekkelijk lang citaat, maar het geeft, naar het mij voorkomt, de huidige stand van zaken vrij scherp weer. Mayr accentueert in zijn gehele werk voortdurend het feit dat sinds de 30er jaren de typologische beschouwingswijze (zoals die b.v. ook geldt voor de „Mendel" genetica) is ingewisseld voor beschouwingen vanuit de populatie-genetica, waarvoor met name Fisher en Halldane de basis hebben gelegd.. Het heeft — en daarmee paraphraseer ik het citaat van Mayr — geen zin om over een populatie van organismen te denken in termen alsof elk individu gelijk zou zijn aan een ander, of vanuit een bepaald „fittest" individu. Men zal zich niet alleen bewust moeten zijn van het feit dat geen individu genetisch volledig gelijk is aan een ander (individuele variatie), maar ook dat in principe niet die individuele variatie, maar de genetische variabiliteit van de som der individuen (de populatie) belangrijk is. Elk individu is een „temporary vessel", waarin een aantal van de genen van een populatie (die samen de „gene-pool" vormen) overgedragen worden op het nageslacht. Uiteindelijk gaat het om de frequentie verdeling van genen binnen de „gene-pool".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen