1967 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 169

CONTRA NATURAM

131

luidt) met de bril van de bijzondere openbaring gelezen kan worden. Er is o.i. een duidelijke parallel tussen deze theologische discussie over de „scheppingsordeningen" en het in ruimer kring gevoerde debat over de „natuurlijke evidentie". Een verschil is wel, dat bij scheppingsordeningen in de regel meer aan sociale strukturen wordt gedacht, terwijl wij thans bij het evidentiebegrip meer met de strukturen binnen de enkele mens bezig zijn, maar in wezen gaat het toch om dezelfde vragen. Een ander verschil is, dat het verzet om van scheppingsordeningen te spreken komt van hen, die Christus de enige openbaring achten, terwijl de weigering om hier met een evidentiebegrip te opereren eerder van een alles relativerend historisme uitging. Ook dit behoeft echter niet een wezenlijk verschil te betekenen, want laatstgenoemd relativisme kan juist tot de erkenning van het unieke van de Christusopenbaring dringen (en omgekeerd), omdat Hij in de stroom van de tijd de enige vastheid is. Persoonlijk voelen wij het meest voor het derde van de zoeven genoemde standpunten, zonder ons ermee te willen identificeren. Ook wij vrezen een argeloos gebruik van de evidentie als kenbron, want zodra men haar niet in een groter geheel ziet en als een zelfstandige (d.i. op zichzelf staande) bron gaat gebruiken, dreigt er inderdaad het gevaar het bestaande met het „natuurlijke", het gebodene, het door God gewilde te vereenzelvigen. We zullen dus een kritische bril op moeten zetten, want bij nader inzien of toezien zou wel eens kunnen blijken, dat wat we op het eerste gezicht evidentie zouden willen noemen helemaal niet zo evident is. We hoorden zoeven, dat bepaalde theologen de bijzondere openbaring (i.e. de Bijbel) de bril voor het lezen van de algemene openbaring noemen. Inderdaad vinden we in de bijbelse openbaring een kritische maatstaf, waarmee we kunnen schiften wat zich in de werkelijkheid als evident, natuurlijk etc. aan ons voordoet. Deze kritische maatstaf, bril (of hoe ge het noemen wilt) moet echter ook weer kritisch worden gehanteerd, want het gevaar bestaat om de Bijbel meer te laten zeggen dan hij zeggen wil. Er is in de loop der tijden al heel wat uit de Bijbel gehaald, dat er niet in stond, of anders: het stond er wel in, maar het was niet de bedoeling om het er uit te halen. Met dit laatste bedoel ik, dat de Bijbel een zeer bepaalde boodschap heeft (kort gezegd: de boodschap van Christus) en dat het daarom een foute exegese is om buiten deze boodschap om aan de Bijbel allerlei gegevens te ontlenen (bijv. voor de wetenschap, de politiek etc), die er (soms) inderdaad wel „in" staan, maar waarvan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen