1967 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 260

210

DE NATUUR IN EVENWICHT

dichtheid van belang is bij veranderingen van de grootte van populaties van dieren. Basis van het „natuurlijk evenwicht" vormt dan ook het principe van dichtheidsregelende factoren, welke de auteurs in twee hoofdcategorieën indelen n.l. aantalsregulatie via voedsel en/of andere requisieten, en via predatie. Van evenwichten, waarbij de ene soort tijdelijk een gedeelte van de rol van een ander vervult willen de auteurs niets weten, gezien hun opmerking: „Only if the relations among species are perfectly inverse, so that the sum of net losses of some species is always exactly balanced by a sum of net gains by others, will the total of the trophic level fail to wander. Such an event has a probability that is vanishingly small" (pag. 120). Blijft dus als enig regelsysteem: de regeling via de dichtheid. Dit kan b.v. o.a. doordat agressie met de dichtheid toeneemt, doordat bij toenemende dichtheid de requisieten van een populatie meetbaar afnemen, doordat de predatie toeneemt bij toenemende dichtheid, enz. Deze mechanismen dienen ook constant te werken om de voortdurende verstoring van systemen tegen te gaan. Alleen onder deze voorwaarden zal de populatiedichtheid in de tijd begrensd blijven tussen bepaalde niveaus en tenderen naar de waarden welke in het systeem zijn vastgelegd. De hoogste dichtheden van een populatie worden dan daar bereikt waar requisieten de beperkende factor gaan vormen. Indien predatie daarentegen als belangrijkste regelmechanisme optreedt, zal de dichtheid van de populatie ver beneden het niveau blijven dat door de requisieten is bepaald. Bovendien zal men bijna nooit kunnen zeggen dat of requisieten, of predatoren, beperkende factoren vormen, omdat ze in bijna alle gevallen beide werkzaam zullen zijn. Klimaatsinvloeden (en andere dichtheids-onafhankelijke factoren) zijn hierbij uiteraard ook van belang. Zij maken wel deel uit van het systeem, maar treden uiteindelijk niet regelend op. Tot zover, en vrij uitgebreid behandeld, wat Slobodkin c.s. opmerken over natuurlijke evenwichten. Nu zou ik graag, naar aanleiding van de, wellicht wel wat uitgebreid weergegeven meningen betreffende „natuurlijk evenwicht" enkele opmerkingen willen maken. Daarbij is het belangrijk, dat wij allereerst inzien dat de redeneringen vanuit de voedselniveaus — waarvan alle genoemde auteurs zijn uitgegaan — economische redeneringen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen