1969 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 276

224

DE MEDISCHE ETHIEK IN DE BRANDING

komen, omtrent de beïnvloeding van de levensduur door geneeskundigen: vragen over de bekorting én de verlenging van het leven onder bepaalde omstandigheden. Voor deze vragen, die ten dele elkanders spiegelbeeld, soms zelfs bijna identiek zijn, wordt de twintigsteeeuwse geneesheer soms geplaatst in situaties die een vorige generatie niet heeft gekend. Toch zijn het in feite duizenden jaren oude vragen die zich aanbieden onder nieuwe omstandigheden, waarin onder een fellere belichting de ethische problematiek op onverwachte wijze naar voren springt. Terwijl de eed van Hippocrates het aan een vrouw geven van een middel tot opwekking van een miskraam verbiedt, heeft de bevolkingsexplosie in Japan de abortus gelegaliseerd, en vragen ook elders velen om verruiming van de grenzen waarin ze wettelijk is toegestaan. In Japan is het thans reeds zo ver, dat alleen in enkele Rooms-Katholieke ziekenhuizen geen miskramen door artsen worden opgewekt — de meeste Protestant-Cliristelijke artsen doen, zij het contre-coeur, mede. Voor de euthanasie — niet te verstaan als ars moriendi: de kunst wèl te sterven, maar als recht van de arts om iemand, wiens leven door een lichamelijk lijden, ondraaglijk en uitzichtloos voorkomt, de dood „toe te dienen" — gaan steeds meer stemmen op, en trachten verscheidene verenigingen legalisatie te verkrijgen. De aandrang moge uit niet-medische kringen het sterkst zijn, sommige artsen laten zich toch niet onbetuigd en in een boek over medische ethiek las ik een advies over de wijze waarop de euthanasie zo onopvallend en goed mogelijk kan worden uitgevoerd. Onuitwijkbaar voor de vraag naar de ethische aanvaardbaarheid van een beëindiging van een leven komen de werkgroepen te staan die door allerlei ingrijpende methoden, zoals kunstmatige beademing, voor min of meer onbeperkte tijd een leven kunnen rekken dat naar menselijke maatstaf zinloos is geworden: bij voorbeeld door bewusteloosheid met electroëncephalographisch vastgestelde uitschakeling van de hogere hersenactiviteit. De medische wetenschap kan kunststukjes uitvoeren waarbij de patiënt niet is gebaat, en die een ontzaglijke krachtsinspanning vergen alsmede de inzet van veel personeel en grote economische offers. In langdurige discussies, waarin men o.a. de vraag onder de ogen ziet of men in zo'n geval nog van mens mag spreken dan misschien eerder van een biologisch praeparaat, komt men toch niet zo spoedig tot een eenparig antwoord. Ook de ongedachte en spectaculaire mogelijkheden die de resuscitatie-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen