1969 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 157

H. LOMAN

121

het regime van de volgorde der nucleotiden in de nucleinezuren; dus voor de synthese van eiwitten zijn nucleinezuren nodig. Omgekeerd kan het nucleinezuur molecule zichzelf alleen maar verdubbelen, repliceren, met behulp van enzymen, dus eiwitten. Als de één niet zonder de ander kan en hun prebiotische vorming niet gerelateerd hjkt in deze zin, hoe is die sterke koppeling dan tot stand gekomen? Of zou er misschien iets van wat we als leven zouden kunnen herkennen mogelijk geweest zijn op basis van eiwitten alléén of van nucleinezuren alléén (17) waarbij de relatie eiwit-nucleinezuur pas naderhand, al evoluerend gerealiseerd werd? Het antwoord op deze vraag wordt natuurlijk bepaald door het idee dat men heeft over „dat wat als leven herkenbaar zou zijn". Fox, de man van de proteinoiden en microsferen merkt hierover op (12) dat in de huidige fase van onwetendheid ,Jeven" niet gedefinieerd kan worden, maar wel gekarakteriseerd. Na opgemerkt te hebben dat de leus: „leven is het creëren van orde uit wanorde" onjuist is onder verwijzing naar de orde in de proteinoiden en de microsferen, die niet anders is dan het zich realiseren van ordeningsmogelijkheden, die al ingebouwd waren in de aminozuren, komt hij tot de volgende karakterisering: een vroege vorm van leven zou een in thermodynamische zin open, zelf-geassembleerd eiwitachtig microsysteem geweest kunnen zijn, dat in staat was zich te vermenigvuldigen door gebruik van voorgevormde polyaminozuren. Allerlei componenten, waaronder nucleinezuren, kunnen door deze microsystemen opgenomen worden, waardoor ze evolueren in de richting van een interne peptide synthese, die gedirigeerd wordt door die nucleinezuren. Experimenten op basis van dit thema worden thans uitgevoerd, zegt Fox. We zien dus dat zijn karakterisering van leven helemaal gebaseerd is op de eigenschappen van de microsferen en dat de koppeling nucleinezuursynthese - eiwitsynthese nog in de mist blijft voorlopig. Nee, zegt Orgel (17), ik geloof niet in dat op eiwitten gebaseerde leven, want er wordt niet het wezenlijke verschil in onderkend tussen wat Orgel noemt statistische methoden van ontwikkeling en in standhouding van biologische orde zoals in de proteinoiden en microsferen enerzijds en de bouwsteen-na-bouwsteen verlopende replicatie anderzijds. Echte biologische orde kan alleen maar in stand gehouden worden door die replicatie. En welke moleculen zijn tot nauwkeurige replicatie in staat? Dat zijn de nucleinezuren! En dit suggereert dat polynucleotiden aanwezig geweest moeten zijn in de meest primitieve voorouders van de huidige organismen. Als de replicatie een vol-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen