1969 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 230

186

GRAFRITUEEL EN KERSTENING

een gebied dat in de zevende eeuw Fries was en waar voor die tijd een sterke invloed van het christendom uitgesloten is. Toch worden o

haast algemeen de W-O graven op deze begraafplaatsen als die van christenen beschouwd. Er bestaat bijgevolg een neiging deze graven laat te dateren. 63 Een exacte datering is door de armoede aan bijgaven niet mogelijk, maar zeker is dat W-O graven in deze grafvelden reeds in de zevende eeuw voorkomen en waarschijnlijk dan al in groter aantal dan graven met N-Z as. Het is mogelijk, dat de oriëntatie van de graven een Frankische import is, maar het kan even goed een voortzetting van vijfdc-eeuwse inheemse tradities zijn. Natuurlijk kunnen in deze grafvelden best christenen begraven liggen, vooral in de achtste/negende-eeuwse W-O graven (een enkel bronzen kruisje in Putten en een blokje brons met ingegraveerd kruis van Rijnsburg zouden daar eventueel op kunnen wijzen), maar de graforiëntatie is in deze groep geen archeologisch middel voor de detectie van christendom. Principieel verschillend is de situatie in het bekende grafveld van Lcoveen bij Wijster, dat in 1926 en 1931 door Van Giffen werd opgegraven. 6-1 Na een onderbreking in de zesde eeuw trekken de op het terrein aanwezige prehistorische tumuli in de zevende eeuw v/eer begraving aan. Crematie speelt hier dan geen rol van betekenis meer, werd waarschijnlijk in hel geheel niet meer toegepast. Tot ongeveer het midden van de achtste eeuw komen uitsluitend Z-N graven voor, de meeste met bijgaven, die overigens slechts in enkele gevallen „rijk" te noemen zijn. De grafgiften omvatten voornamelijk klcdingaccessoires, maar ook wapens en potten. Na 750 raakt de Z-N richting in onbruik en wordt door de W-O oriëntatie ver\'angen. Langzaam verdwijnen nu ook de grafgiften. De W-O graven voeren aanvankelijk nog bijgaven, soms zelfs rijke - één van de eerste W-O vrouwegraven bevatte onder andere een bronzen fibula in de vorm van een gelijkarmig kruis. Het jongste, negende-eeuwse deel van het grafveld bestaat uit vrijwel vondstloze W-O inhumaties. Weinig grafvelden laten deze twee processen zo duidelijk zien als dat van Wijster. Zeer verwant is het rijengrafveld van Zeyen. G5 Ook daar weinig of geen crematie, een lang vasthouden aan de Z-N begraving en eerst aan het eind het verschijnen van georiënteerde graven. Vergelijkbaar zijn waarschijnlijk ook Drouwen 66 en Onnen, 67 grafvelden waarvan slechts de jongste delen bekend zijn. Een in recente tijd onderzocht Duits grafveld, dat een goede parallel vormt, is Drantum (Kr. Cloppenburg) 6s en voorts Mahndorf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen