1969 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 108

80

VIRUS EN FYSICUS

daad raak is of m.a.w. dat een virusdeeltje volkomen wordt uitgeschakeld, indien het een energiehoeveelheid van de straling ontvangt. Achteraf is gebleken, dat dit lang niet altijd opgaat. Toch bleek later dat de gevonden grootte niet al te slecht met de werkelijke afmetingen overeenstemde, toen er betere methoden beschikbaar waren gekomen om de grootte te bepalen. Na de tweede wereldoorlog heeft het onderzoek van virussen en andere micro-organismen zich veel sneller en breder ontplooid dan tevoren. Het waren niet meer enkelingen, doch grote aantallen fysici, die aan dit onderzoek deelnamen. Enkelen van hen verwierven zelfs een Nobelprijs, niet voor natuurkunde doch voor geneeskunde. Hun werk is mede de basis geworden van het vak dat men thans moleculaire biologie noemt. In deze naam wordt tot uiting gebracht dat men steeds meer gaat begrijpen hoe biologische processen te beschrijven zijn als een wisselwerking tussen moleculen. Het molecuul heeft naast de cel en de celorganellen een functie gekregen in de biologische experimenten en hun interpretatie. Dat na de tweede wereldoorlog de fysici hun schroom ten opzichte van de biologie verloren, is natuurlijk voor een deel toe te schrijven aan de ontwikkeling van allerlei technische hulpmiddelen, die een fysische aanpak van de problemen vereenvoudigden. Eén van de belangrijkste nieuwe apparaten was de elektronenmicroscoop. Ik heb u reeds enkele microfoto's laten zien en zal er straks nog verscheidene tonen. Hoe suggestief deze plaatjes ook zijn, u dient wel te bedenken dat u niet het virus zelf ziet, doch de afdruk er van in een laagje zwaar metaal, dat op het preparaat is gebracht. De elektronendichtheid in de lichte atomen, waaruit biologisch materiaal is samengesteld, is te gering om de elektronenbundel van de microscoop te onderscheppen. Hiervoor zijn zware metalen nodig. Het zijn dus als het ware de afgietsels in zwaar metaal, die elektronen uit de bundel tegen houden en daardoor een donkere schaduw geven in het beeld. De toenemende interesse van fysici voor de biologie is echter beslist niet uitsluitend te danken aan de vorderingen van de techniek. Uit de literatuur blijkt duidelijk dat er ook psychologische factoren in het spel waren. Ten eerste verscheen er in september 1944 een boekje van de beroemde theoretische fysicus Schrödinger, één van de grondleggers van de moderne kwantummechanica, onder de suggestieve titel „What is Life"? Dit boekje was gebaseerd op een serie lezingen, die in 1943 door Schrödinger waren gehouden als een soort studium

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen