1969 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 107

JOH. BLOK

79

virus is voomamehjk in de afgelopen 10 jaren verzameld. In de jaren voor de laatste wereldoorlog wist men nog niet van de afzonderlijke rol van viruseiwit en virusnucleïnezuiu: en het feit, dat uitsluitend het DNA en niet het eiwit de genetische informatie bevat, was nog onbekend. Dit werd pas met zekerheid aangetoond in 1953. Ik wil nu nog even terugkeren naar het werk van enkele stralingsfysici van voor de tweede wereldoorlog. Hoewel voor hen het virusdeeltje zelf nog niet meer was dan een vormeloos conglomeraatje van eiwit en nucleïnezuur, wdsten zij vernuftig gebruik te maken van de enige met zekerheid te verwachten regelmaat in een viruspreparaat, namelijk het feit dat de millioenen deeltjes in zo'n preparaat alle gelijk en dus niet van elkaar te onderscheiden zijn. Dat de onderlinge gelijkheid van een groot aantal deeltjes inderdaad een regelmaat inhoudt, die voor wiskundige benadering vatbaar is, blijkt bijvoorbeeld uit de gastheorie, ontwikkeld in de vorige eeuw. Met deze theorie kon men in vergaande mate de fysische eigenschappen van gassen beschrijven door aan te te nemen, dat in een gas een groot aantal onderling gelijke moleculen zich statistisch willekeurig in de beschikbare ruimte bewegen. De interne structuur der molecrden doet hierbij in eerste instantie niet ter zake. Het axioma, waarop men een wiskundige behandeling kan baseren, is de onderstelling, dat een gas een zeer groot aantal onderling gelijke deeltjes bevat. Mi;^5i^ Een veel eenvoudiger statistische methode werd toegepast op een verzameling van virusdeeltjes met het doel de grootte van de individuele deeltjes te bepalen. Hiertoe bestraalde men een viruspreparaat met röntgenstraling of gammastraHng, waarna met biologische methoden het percentage werd bepaald dat nog in staat was zich in een gastheercel te vermenigvuldigen. De bestraling werd hierbij opgevat als een bombardement met kleine hoeveelheden energie, het viruspreparaat als een verzameling schietschijven. Zonder dat ik in wiskundige details treed zal het u onmiddellijk duidehjk zijn, dat een groot virusdeeltje meer kans heeft om getroffen te worden dan een klein en dat dus in een preparaat van grote deeltjes de biologische activiteit sneller afneemt met toenemende stralingsdosis dan in een preparaat van kleine deeltjes. Door middel van een wiskundige behandeling van de resultaten van overlevingsproeven kan men dan ook tot conclusies komen over de grootte van de virusdeeltjes. Men moet dan natuurlijk veronderstellen dat ieder schot in de roos ook inder-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen