De Vrije Universiteit - haar ontstaan en haar bestaan 1880-1930 - pagina 130

DE THEOLOGISCHE FACULTEIT

korreltje humor. Ook ontbrak aan zijn verschijning de

bewegelijkheid, die dezen zijn collega's eigen was. Onbe-

weeglijk stak zijn lange, magere gestalte hoog boven den

katheder uit; het opgerichte hoofd slechts'nu en dan een

weinig bukkende om even een blik te slaan in de aanteeke-

ningen, die hij vóór zich op den lessenaar had liggen, of

de rechterhand slechts van tijd tot tijd grijpend naar het

stapeltje boeken, dat hij bij het binnenkomen op den rand

van den katheder naast zich had neergelegd. Maar overigens

staarde hij, al doceerend, recht voor zich uit, met de vingers

van de rechterhand zachtkens spelend in de franje van den

katheder-rand; een gewoonte, die hij slechts afwisselde door

een stereotype beweging van den rechterwijsvinger, wrij-

vend langs het oog boven het voorhoofd of in den neus-

hoek. Maar wat Professor Rutgers in beweeglijkheid tekort

schoot, vergoedde hij ruimschoots door degelijkheid. En

voor een geoefend student was het daarom een lust

zijn colleges te volgen. ,,Dan bewonderden we", schreef

Dr Grosheide, ,,het ontzaggelijke geheugen, de kennis, de

preciesheid, de gave om het heden te belichten door het

verleden. En straks in kalmte nagaand, wat Rutgers had

gegeven, viel ons immer weer op de groote duidelijkheid,

de ,,afheid" van wat hij ons bood". ,,De ingewikkeldste

problemen", zoo verklaarde Dr Aalders, ,,kregen door de

helderheid van uiteenzetting, waarmede ze besproken wer-

den, een eenvoudigheid, die den student verbaasd deed

staan, dat niet de geheele wetenschappelijke wereld het

evenzoo inzag." Qui bene distinguit, bene docet, zegt het

spreekwoord. Welnu, Professor Rutgers was een eminent

docent om het helder inzicht, dat hij zijn leerlingen aan-

bracht. Maar daarom niet alleen. Ook om de bezieling, die

er van zijn onderwijs uitging. Want als docent paarde hij

aan logische klaarheid warme liefde voor de gereformeerde

beginselen. Niemand twijfelde ooit aan den heiligen ernst,

waarmede hij ons steeds op het hart bond om onvoor-

ii8

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen