Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 31

REDE PROF. DR H. H. KUYPER 21

dat de studie vrij moet zijn en daarom de deuren der collegezaal

voor ieder moeten openstaan, heeft ze steeds vastgehouden. Ze

eischt geen kerkelijk paspoort, wanneer men haar poort binnen-

treedt. Alleen wie zich niet onderwerpt aan haar huisregel, het nil

contra Deum aut bonos mores, wordt van haar erve geweerd. Laat

me tot eere onzer studentenwereld zeggen mogen, dat de Senaat

in deze vijftig jaar .slechts zelden tot tuchtmaatregelen behoefde

over te gaan. Trots de verleiding, die een groote stad meebrengt,

bleef de geest onzer studentenwereld goed. En ons studentencorps

Nil Desperandum Deo Duce wist, al kwam er wel eens een secessio

in Aventinum voor, de eenheid der studenten te bewaren, in zijn

Broedergeus afgebeeld.

Op onze studenten wees ik u eerst, om den groei onzer Univer-

siteit u te toonen, maar al zou een Universiteit zonder studenten

weinig doel hebben, zonder hoogleeraren kan ze in het geheel

niet bestaan. Vooral daaruit moest haar levenskracht blijken, of

het haar gelukken zou, het aantal van haar katheders en facul-

teiten zoo uit te breiden, dat ze meer beantwoordde aan den hoogen

titel van Universiteit, dien ze droeg. Gemakkelijk en langs lijnen

van geleidelijkheid is die uitbreiding echter niet gegaan. Veeleer

scheen het telkens alsof wat met moeite was opgebouwd, weer tot

den grond werd afgebroken. U een opsomming te geven van al de

wisselingen, die gedurende deze vijftig jaar, in haar hoogleeraars-

personeel plaats vond, zou te veel een dorre kroniek worden. Laat

me daarom liever op de hoofdmomenten uw aandacht mogen

vestigen. De eerste periode, die met haar zilveren feest in 1905

afsluit, is wel de meest heroïeke maar ook de felst bewogene

in haar bestaan geweest. Dat ze er in de eerste plaats op bedacht

was, haar litterarische en juridische faculteit te versterken, sprak

wel vanzelf, want deze waren nog het zwakst bezet. Het was een

niet gering voorrecht, dat het haar gelukte in 1881 Dr Woltjer

voor de litterarische faculteit te winnen, die een der uitnemendste

sieradiën onzer Hoogeschool is geweest. Ook Prof Fabius, die vier

jaar lang alleen den last zijner Faculteit had gedragen, kreeg nu

een zeer welkome hulp, toen eerst de heer Jhr Mr. A. F. de Savornin

Lohman, onze uitnemende staatsman, naast hem optrad, en daarna

diens veelbelovende zoon Jhr Mr W. H. de Savornin Lohman, de

eerste leerling, die aan onze Hoogeschool was gepromoveerd. Ook

de Theologische faculteit kreeg verrijking, toen Dr de Hartog hier

de exegese van het Nieuwe Testament op zich nam. Maar daarna

volgden de slagen. Prof Dilloo, die zich in onzen Calvinistischen

kring nooit thuis heeft gevoeld, keerde naar Duitschland terug en

zijn plaats bleef onvervuld. Het kerkelijk conflict, dat in 1886 uit-

brak, kostte ons het verlies van Prof. Hoedemaker en niet alleen

U/Üi

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen