Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 232

204 REDE J. SCHOUTEN

eeuw geleden leefde. En dan zien wij, dat het vormde een kleine

groep van eenvoudigen, meest stillen in den lande. Dat deel van

ons volk leefde achteraf, verscholen, het trad nimmer op met

eenige pretentie naar buiten. Het was bij de wereld veracht; het

werd door de vooraanstaanden in ons volksleven, behoudens een

enkele, met een schouder-ophalen voorbijgegaan. Het zwoegde voor

zijn dagelijksch brood en voor het overige trok het zich zooveel

mogelijk uit het leven^ op eigen erf, terug, omdat het in dat leven

niet had eene taak voor zich zelf.

Daar wordt de V. U. in het leven geroepen! Hare leer omtrent

Gods Souvereiniteit, omtrent den aard en het karakter der zonde,

omtrent de beteekenis van de algemeene en de bijzondere genade,

wordt door het gereformeerde volk gehoord en door een betrek-

kelijk kleinen kring aanstonds verstaan. Het is die kring, die be-

seft, dat mensch en wereld worden gered, dat deze redding een

proces doorloopt, aanvangende na den val in zonde en voltooid

wordende in het einde der dagen. Dat brengt licht. De natuur mag

niet verworpen worden; de genade moet in haar doordringen,

opdat zij hersteld worde. Zóó vindt die kring den weg in het leven.

Zóó leert hij zien zijne eigen taak. Want God heeft den mensch,

die zijn kind geworden is, eene eigen roeping gegeven in dat red-

dingsproces van mensch en wereld.

Zoodra die kring zijne eigen roeping ziet, rijst zijne kracht. De

resultaten van het wetenschappelijk werk der V. U. gaat hij ver-

werken. Met vaak ongelooflijke krachtsinspanning tracht hij door

te dringen in de beteekenis van het gereformeerd beginsel. Zijn

leven wordt vol en warm. Hij kan niet meer verscholen neerzitten,

maar treedt het leven in met opgeheven hoofd, met rustige kracht;

een gevolg van het verstaan zijner roeping, eene vrucht van het

geloof in Gods Souvereiniteit en 's menschen verantwoordelijkheid.

Hij denkt een Kuyper, een Rutgers, een Woltjer Sr., later een

Geesink, een Bavinck en een Biesterveld — om van de levenden

niet te spreken — na. Gekomen tot kennis, gaat hij tot anderen.

Hij bidt en werkt, hij wint en werft, hij overtuigt en overreedt.

De kring wordt grooter. De belangstelling neemt toe. Het mede-

leven wordt intenser. Warmte en activiteit openbaren zich alom.

De V. U., zij is niet, althans niet meer, eene Universiteit van

enkelen, zij is daardoor geworden de Universiteit van het gerefor-

meerde volk. Dat volk heeft nu ten aanzien van de wetenschap

eene eigen taak. Het geeft zijne zonen in steeds toenemend getal,

want het is roeping dit te doen. Het spant zich in, om de vruchten

der wetenschap, beoefend aan de V. U., zich eigen te maken.

Zóó werd geboren die diep levende, met onverwoestbare energie

werkende gereformeerde volksgroep. De V. U., zij voerde dat volk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen