Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 100

82 REDE PROF. MR. D. P. D. FABIUS.

Rede van Prof. Mr. D. P. D. Fabius.

VERLEDEN EN TOEKOMST.

Een groot voorrecht acht ik mij beschoren, in eene samenkomst

als deze, het woord te mogen voeren, nu het heden 50 jaar geleden

is, dat ik, daags na de openig van de Vrije Universiteit, haar hoog-

leeraarsambt aanvaardde. Te meer, daar niet alleen bijna allen,

welke die opening hebben bijgewoond, uit het leven zijn wegge-

nomen, maar ook zeven hoogleeraren, die in den loop der jaren aan

de Universiteit verbonden waren; bovendien niet weinig discipelen,

van wie sommigen zelfs na langdurige werkzaamheid.

Het zal daarom gewis niet bevreemden, dat in den laatsten tijd

mijne gedachten vaak bij het begin der Universiteit verwijlden,

en ik ook U in de eerste plaats daarbij wil bepalen.

De opening van de Universiteit werd onder wie haar niet met

blijdschap begroetten, met eenige spanning verbeid. Daartoe werkte

althans tweeërlei samen. Ten eerste de omstandigheid, dat eene

Universiteit, los van het openbaar gezag, in Nederland iets nieuws

was, en weinigen ernstige aandacht hadden geschonken aan de

door de wet op het Hooger Onderwijs in 1876 geopende mogelijk-

heid van dergelijke instellingen. Ten andere droeg tot die geestes-

gesteldheid in christelijke kringen meê, de schijnbaar enge, inderdaad

zeer breede grondslag der Universiteit, welke grondslag immers

geheel overeenkomt met de historie van ons zelfstandig volksbe-

staan ; in dien zin is ten volle nationaal.

Op den Gereformeerden naam werd dan ook in de christelijk-

protestantsche kringen door velen, wien anderen dien niet aan-

stonds gaven, hooge prijs gesteld. D E LA SAUSSAYE eischte hem

nadrukkelijk op ook voor zich'). GUNNING ontwierp in 1864 een

zelf-portret, waarop hij voorkomt als Gereformeerd bij uitnemend-

') In Protestantsche Bydragen, 5de jg., blz. 32, noot 1, noemt hij het „beleedigend

wanneer sommige orthodoxen zich bij uitstek noemen de gereformeerden, terwijl

lij weten, dat de anderen, die niet tot hunne fractie behooren, niet minder prijs

stellen op den gereformeerden naam en de gereformeerde belijdenis."

En in Ernst en Vrede, 6de jg., blz. 26 en 27, schrijft D E LA SAUSSAYE: „mogen wij

vergeten dat wij leeraren zijn der Gerereformeerde Kerk, dat onze gemeente niet

afgezonderd staat van het geheel, dat er groot onderscheid is tusschen het ge-

reformeerde en het baptistische k e r k b e g r i p ; dat wij, gereformeerde leeraren, ook

verplicht zijn het eerste in handel en wandel te handhaven ?"

Ook noemt D E LA SAUSSAYE in Prot. Bydragen, jg. I, blz. 31, ons volk „een volk

100 diep doordrongen van de beginselen der gereformeerde kerk als geen

ander," enz..

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen