Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 77

PRIJSVRAGEN 63

schappelijken aanleg van den auteur en van de toewijding, waar-

mede hij zich in het onderwerp heeft verdiept. Op grond van

bovengenoemde bedenkingen heeft zij echter niet kunnen besluiten,

deze verhandeling te bekronen. Wel heeft zij gaarne besloten, den

schrijver voor dit werk een eervolle vermelding toe te kennen.

Na verkregen verlof tot het openen van het naambriefje, bleek

de schrijver te zijn de heer L. J. Elferink, student in de klassieke

letteren aan de Universiteit van Amsterdam, en assistent aan het

Historisch-Archeologisch Instituut van die Universiteit.

Na het door de Faculteit opgestelde oordeel te hebben voorgelezen,

spreekt Prof. Dr D. H. Th. Vollenhoven namens de litterarische

faculteit zuster Agnes Dicker en den heer Elferink aldus toe:

Toen de Litterarische Faculteit besloten had, dat ook zij een

prijsvraag zou uitschrijven, stond al spoedig vast, dat het te kiezen

onderwerp verband moest houden met het leven en denken van

Augustinus. Immers: deze prijsvraag werd uitgeschreven naar aan-

leiding van het toen nog toekomstige 50-jarig jubileum der Vrije

Universiteit. En dat zou gevierd worden in 1930, het jaar, waarin

ook zou worden herdacht het verscheiden van den grooten kerkvader

van Hippo Regius, in 430. Dat de Faculteit hier verband legde spreekt

haast vanzelf. Augustinus behoort immers tot de geestelijke voor-

ouders der Universiteit. Dat geldt vooral den tijd van z'n later

leven, de periode in welke ook het werk De Civitate Dei ontstond.

Dat deze prijsvraag de aandacht zou trekken in een kring

breeder dan die der V.U., kon verwacht: in Augustinus kruisen

elkaar immers zeer verschillende tendenzen. In z'n denken kristal-

liseerde zich langzaam, en dus groot, het denken der oudheid,

maar anderzijds vindt men bij hem een verfijnde moderniteit.

Belangrijker nog is, dat ook in zijn leven met elkander worstelden

de oude en de nieuwe mensch, van welker strijd z'n geschriften

maar al te duidelijk de sporen toonen. Dat alles te zamen maakt,

dat zoowel Rome als het Protestantisme, en binnen den kring van

het laatste weer even goed het moderne denken als de orthodoxie,

terecht zich op hem kunnen beroepen, al is de rechtsbasis voor

dit beroep niet bij al deze richtingen even breed.

Dat intusschen twee van de ingekomen antwoorden een eervolle

vermelding waard zouden blijken, konden we niet vermoeden. Dèt

is te danken aan de toewijding en ernst, met welke gij beiden U

op de beantwoording van deze prijsvraag hebt toegelegd. Het is

mij dan ook een oorzaak van groote vreugde de eerste te mogen

zijn U met het behaalde succes namens de Faculteit geluk te

mogen wenscheu. En terwijl ik U het officieele document daarvan

overhandig en daarbij voeg de uitkeering die Directeuren der

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen