Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 53

EEREPROMOTIES 41

beoefening van zelfs maar één enkel vak van academische studie.

Na de beslissing van den Senaat mij den graad van Dr. in de

Rechtswetenschap toe te kennen, voegt het mij niet een oordeel uit te

spreken over de vraag of daartoe wel voldoende grond aanwezig was.

Vergun mij slechts, zoo vraag ik U, in een stil hoekje van mijn

hart twijfel te blijven koesteren of ik de toegekende onderscheiding

wel metterdaad heb verdiend.

Aan mijn diepe erkentelijkheid tegenover den Senaat doet die ver-

borgen twijfel niet tekort; een erkentelijkheid die niet geringer is, in-

tegendeel verhoogd wordt door de omstandigheid, dat het j uist dese Uni-

versiteit is, die mij de eere van dit doctoraat heeft waardig gekeurd.

Want voor zoover ik op dit terrein ooit iets verricht heb, wat

U tot verleening van den toegekenden graad geleid kan hebben,

zijn mij daarbij de beginselen die aan den arbeid der V. U. ten

grondslag liggen, steeds tot richtsnoer geweest.

En zoo ik in de Senaatsbeslissing de erkenning ook daarvan

lezen mag, dan is voldoende verklaard waarom ik van deze plaats

zoo gaarne in dubbelen zin U den tol mijner dankbaarheid breng.

Dat ik mijn woord van dank voorts richten mag tot een Rector-

Magnificus, die een in de geschiedenis der V. U. zoo beroemden

naam draagt, is mij een oorzaak van bijzondere blijdschap.

Te nauw ben ik, op méér dan één terrein, bij de voorzetting van

het werk uws vaders betrokken, dan dat ik in deze ure vergeten

zou, wat hij geweest is voor deze Universiteit. Vergeten zou ook,

wat hij beteekend heeft voor de vorming van zoovelen — waar-

onder ik ook mijzelf reken — die buiten het academieleven stonden.

Prof Kuyper! Wanneer de gewone promovendus aan de V. U.

gereed staat zijn proefschrift op gezag van den Rector-Magnificus

te verdedigen, dan vangt hij aan met de inroeping van de hulpe Gods.

Laat mij nu, na de promotie, aan U, als vertegenwoordiger van

den Senaat, de plechtige belofte afleggen, dat de jongste Dr. in de

faculteit der Rechtsgeleerdheid aan de V. U., onder biddend vragen

om de hulpe Gods, zich zal beijveren de hem door de V. U. bewezen

eere waardig te toonen.

Hooggeleerde Diepenhorst, hooggeachte promotor!

Dat zoo juist gesproken woord is niet het minst ook tot U gericht.

Want gij hebt een bijzonder risico te dragen voor wat heden

plaats greep.

Leerling van U, in den gewonen zin des woords, ben ik nimmer

geweest. Kon ik reeds, om ons verschil in leeftijd, niet zijn. Wel kan

ik iets anders getuigen. Geen geschrift, door U in het licht gegeven,

is ooit door mij ongelezen ter zijde gelegd. De meeste er van heb ik

met zorg bestudeerd, sinds ik — gij hebt daar zelf aan herinnerd —

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen