Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 130

112 REDE PROF. MR. D. P. D. FABIUS.

lijke kracht ligt? dat, door het vertrek van hen op wier trouw of

onversaagdheid geen rekening kan worden gemaakt, zich de Gideons-

bende vormt?"')

Gelijk hij voor het drietal: KUYPER, KEUCHENIUS, VANOTTERLOO,

volgaarne de grootere Kamergroep prijs gaf, en in den eersten tijd

na 1848 in de Staten-Generaal getoond heeft, hoe belangrijke kracht

daar kan uitgaan zelfs van één.

Wie ter wille van de politiek alle kerkelijke gevoeligheden wil

ontzien, wordt daardoor welhaast tot stikkens toe benauwd. Men

dient moed te hebben, waar noodig, onvervaard op de kerkelijke

vraagstukken in te gaan. Het is een strijd, niet over personen,

maar over beginselen; een strijd, waarbij de toekomst van Nederland

ten nauwste is betrokken.

Op de liefde van het Gereformeerde volk, in daden werkzaam,

en die, in 's Heeren gunste, is de draagkracht der Universiteit, mag

voor de toekomst hope worden gebouwd, naarmate aan de takken

vruchten rijpen, in aard naar den heiligen wortel.

Indien uit haar voortkomen dienaren des Woords, die aan den

hoogen eisch der Schrift voldoen; bekwaam om te ontdekken het

kwaad der „valsche leeraars", van wie de Apostel PETRUS gewaagt,

die „verderfelijke ketterijen" zullen invoeren; niet aldus, dat ieder

ze ziet, — dan is het gevaar minder groot —, maar, „bedektelijk",

zoodat zelfs voornamen en geleerden in oprechtheid straks verklaren

dat sij nooit iets verkeerds uit des leeraars mond gehoord hebben,

en dies hem blijven trouw.

Nog is er meer.

De hoogleeraar RUTGERS herinnerde destijds aan het woord van

CALVIJN, dat, naar de vaak herhaalde voorzegging van CHRISTUS

en de Apostelen, de grootste gevaren voor de Kerk te wachten

waren van de „universa pastorum natio", de predikanten in het

algemeen 2). Ja, het is aangrijpend, dat GOD'S Woord de leeraars

drieledig splitst; in wolven, die valsche leering brengen, (Handd.

28 : 29); huurlingen, wellicht alleszins trouw, zoolang hun geen

gevaar dreigt, maar die, komt dèt, de kudde prijs geven aan den

vijand (Joh. 10 : 13 en 14); en eindelijk herders (Efeze 4 : 11), de-

zulken die — is h u n aantal niet steeds klein? — hun leven, ja, h u n

leven, veil hebben voor de kudde (Joh. 10 : 11); de niet altoos aan-

gename kudde.

Maar is middellijk de Universiteit in staat, leeraars te kweeken,

tot herders worden zij slechts door onmiddellijke werking van den

') Ned. Gedachten, 2de serie, dl I, blz. 65.

2) De beteekenis der gemeenteleden als zoodanig, enz., blz. 20.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen