Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 209

REDE F. L. VAN DER BOM 183

wist wie uit A of B was voortgekomen. Dat hebben wij te danken

aan Prof. Rutgers.

Prof Fabius was het, die jarenlang op de bres heeft gestaan in

den Gemeenteraad, en die daar ons Christenen geleerd heeft,

hoe ook in de gemeente-politiek men moet handelen naar het be-

ginsel, hoe wij daar ook hebben te vragen naar Gods Woord.

Aan Prof. Fabius hebben wij zeer veel in Amsterdam te danken.

Prof Woltjer heeft ons het Gereformeerde Gymnasium ge-

schonken, het eerste Gereformeerde Gymnasium, want in Zetten

was een Christelijk Gymnasium. Wij konden nu onze zonen in dien

gevaarlijken leeftijd waarin het geloof dikwijls ondermijnd wordt,

toevertrouwen aan Prof. Woltjer. Niet alleen echter door leider te

zijn aan het Gereformeerd Gymnasium, doch ook door zijn mede-

leven in het kerkelijk leven is hij tot voorbeeld geweest. Er ging

geen Zondag voorbij, of Prof Woltjer was altijd in de Keizers-

grachtkerk aanwezig.

Mijnheer de President. Waar deze vier mannen door de stichting

der Universiteit aan Amsterdam zijn geschonken, daar meent

Amsterdam-Centrum, in deze vertegenwoordigd door het Locale

Comité, in deze dagen der Ver. voor H. O. een klein geschenk te

moeten aanbieden. Het is een epidiascoop. Ik geefhetU in fotografie.

Het voorwerp zelf is reeds bezorgd op de Keizersgracht. Gij weet,

wat de bedoeling is van deze epidiascoop, n.1. om duidelijk te

maken, wat anders haast niet te ontcijferen is. Dat onderzoek, op

deze wijze gedaan, zal niet alleen op wetenschappelijk gebied, doch

ook op maatschappelijk gebied, ons leven vrij maken. Want hoeveel

jaren is het niet geweest, dat wij in de maatschappij staande, ons

beklemd gevoelden. Wij waren geloovigen, wij waren Christenen.

Maar hoe dat toe te passen in het maatschappelijk leven! In de

toepassing daarvan onderricht te worden, dat is de taak van de

Universiteit. Dat hebben wij van de Universiteit ontvangen en dat

hopen wij vele jaren van onze Universiteit te ontvangen.

Excellentie, U vergunne mij hier een enkel woord aan toe te voegen.

Amsterdam heeft, zooals ik het met een enkel woord schetste,

een groote schuld tegenover onze V. U. en die schuld moet worden

ingelost. Ten volle kunnen wij dat niet. Maar dan richt ik mij tot

U allen: morgenochtend om half elf hebt U gelegenheid om ons

Universiteitsgebouw te bezichtigen. Wij hebben daar een huis,

waarin in verschillende lokaliteiten de colleges worden gegeven

en daarom verzoek ik U morgen daar allen heen te gaan om eens

te zien, hoe bekrompen onze Universiteit is gehuisvest. En daar-

aan. Mijnheer de President, moet een einde komen. Het is mij

opgevallen in de geschiedenis van de V. U., die in deze dagen ons zoo

heerlijk in herinnering is gebracht, hoe deze in korten tijd gegroeid is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen