Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 34

24 REDE PROF. DR H. H. KUYPER

niet alleen de bestaande faculteiten op peil te brengen, maar ook

tot stichting te komen van een nieuwe faculteit. Dat hierin voor

een Universiteit, die van de offergaven van ons Gereformeerde volk

leven moet, een der moeilijkste problemen schuilt, waar het ging om

de stichting van de twee nog ontbrekende faculteiten, is duidelijk.

De geestelijke Faculteiten, zooals men ze noemt, vragen niet meer

dan het salaris harer Hoogleeraren. De Medische en de Wis- en Na-

tuurkundige Faculteit eischen klinieken, laboratoria, enz. die schatten

kosten. Voor de openbare Unversiteiten, die met beide handen in

's Lands schatkist of de Gemeentekas kunnen grijpen, levert dit geen

bezwaar. Evenmin in Noord-Amerika en Zuid-Afrika, waar de geld-

vorsten er een eer in stellen, millioenen aan de hoogescholen te

schenken. Maar zulke Maecenaten vindt men in ons land niet, al is er

— ik zal het u straks vertellen — een loffelijke uitzondering. Ook de

liberaliteit, waarmede de Belgische Regeering de Vrije Universiteiten

steunt, te Brussel en te Leuven, heeft bij ons geen navolging ge-

vonden. In de 23 Juni 1930 door Koning Albert onderteekende

wet wordt deze tegemoetkoming voor Leuven en Brussel bepaald

op drie-vijfden der credieten, die op de begrooting voorzien zijn

voor de Rijks-Universiteiten. Een bedrag van tien millioen francs

wordt dientengevolge tusschen Leuven en Brussel verdeeld. Bij

ons bepaalt de Wet, dat bijzondere Universiteiten jaarlijks f 4.000.—

ontvangen tot tegemoetkoming in de kosten der localen en heeft

de Regeering vrijwillig daaraan nog een bedrag toegevoegd van

twintig duizend gulden voor wetenschappelijke onderzoekingen.

Al is onze Universiteit voor deze hulp niet ondankbaar, toch steekt

deze luttele bijdrage maar al te sterk af bij hetgeen België voor

het vrije hooger onderwijs doet. Moge de tijd niet meer verre zijn,

dat ook in ons land dezelfde liberaliteit als in België voor het

bijzonder Hooger Onderwijs gevonden wordt. De krenking voor

ons rechtsbesef, dat ons Gereformeerd volksdeel door de be-

lasting een niet zoo geringe som heeft bij te dragen voor het

openbaar Hooger Onderwijs, in Amsterdam zelfs dubbel, omdat men

daar bovendien nog meebetalen moet voor de Gemeente Universiteit,

terwijl we voor onze eigen Hoogeschool zoo goed als niets ont-

vangen, zal dan eerst worden weggenomen. Intusschen al ontbrak

deze staatshulp, onze Universiteit mocht bij haar drie faculteiten

niet blijven stilstaan. Wat haar drong was niet alleen de verplich-

ting in de wet haar opgelegd, om wilde ze haar efifectus civilis niet

verliezen, telkens na een verloop van 25 jaar de ontbrekende facul-

teiten aan te vullen, maar veelmeer nog de eisch van haar beginsel

zelf, dat niet een deel, maar heel het terrein der wetenschap voor

het gezag van God en zijn Woord moest worden opgeëischt. Ze

begon met de Medische faculteit. De behoefte aan Christelijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen