Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 11

Bekijk het origineel

Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 11

2 minuten leestijd

GEBEDSURE 3

Door al Uw deugden aangespoord,

Hebt Gij Uw woord

En trouw verheven;

Gij hebt mijn ziel op haar gebed,

Verhoord, gered.

Haar kracht gegeven.

Al 's aardrijks vorsten zullen. Heer,

Uw lof en eer

Alom doen hooren;

Wanneer de rede van Uw mond,

Op 't wereldrond.

Hun klinkt in d' ooren.

Als ik, omringd door tegenspoed,

Bezwijken moet.

Schenkt Gij mij leven;

Is 't dat mijns vijands gramschap brandt.

Uw rechterhand

Zal redding geven.

De Heer is zoo getrouw als sterk;

Hij zal Zijn werk

Voor mij volenden;

Verlaat niet, wat Uw hand begon,

O Levensbron!

Wil bijstand zenden.

PSALM 138 : 2 en 4.

Een van de wondere schoonheden der Heilige Schrift is, dat ge

gedurig in een kort bestek, in enkele verzen, zulke machtige

wendingen vindt, wisseling van eb en vloed, van duistenis en licht,

van storm en stilte. Midden in den lofpsalm bij het: „Loof, loof

den Heere, mijne ziel," vindt ge de sombere gedachte: „De dagen

des menschen zijn als het gras."

Zoo ook hier.

Midden in de Klaagliederen van Jeremia met het: „Mijn sterkte

is vergaan en mijn hope van den Heere," hebt ge den jubeltoon:

„Zijn barmhartigheden zijn lederen morgen nieuw, Uw trouw is

groot," en naast de moedelooze uiting: „Ik ben afgesneden," verheft

zich het krachtig leven des gebeds, als Jeremia het hart uitstort in

de u voorgelezen woorden.

En dan is dat maar niet een individueele uiting al schijnt het zoo.

Jeremia gevoelt zich één met de kinderen zijns volks.

Hun strijd is sijn strijd, hun leed sijn leed, hun redding is syn

redding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1931

Publicaties VU-geschiedenis | 262 Pagina's

Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 11

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1931

Publicaties VU-geschiedenis | 262 Pagina's