Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 156

136 REDE MR G. H. A. GROSHEIDE

bedrag. Eerst staande de vergadering werd deze t 100.000.— een

voldongen feit.

Toch wè,s de climax er.

In 1880 toch waren het schier enkelen en dan vermogende

mannen; thans had men, aldus Ds Rullmann, als uitbreidings-

kapitaal „een tweede tonne gouds" verzameld van rijken en armen,

grooten en kleinen. Opnieuw bleek daaruit, hoe de Vrije Universiteit

in het hart van ons volk leefde.

Zoo sprak dan ook Prof. Woltjer in zijn rede over de eerste

25 jaar der Vrije Universiteit aldus den leden en begunstigers der

Vereeniging aan: „Gij geeft Uw geld, dikwijls met zwaren arbeid

verdiend, voor een zaak, die naar Uw overtuiging door God gewild

is, en alzoo dient gij daarin met menschen, maar Hem."

En thans 1930. Na het zilveren jubileum ons gouden feest. Mogen

wij ook hier van een climax spreken?

Gelukkig ja. Op dit „gelukkig" mag wel alle nadruk gelegd.

Sinds 1905 toch had het er meerdere malen meer den schijn van,

dat het jaar 1930 zou leiden tot een met droefheid terugzien op

het verleden, dan tot in een juichend heden gedenken van de

groote werken Gods.

Vreest niet, dat ik Uw gerechtvaardigde feeststemming ga be-

derven, want ik mag in dezen stond over de jaren der Vereeniging,

die met een niet onbelangrijk financieel verlies sloten, het stil-

zwijgen bewaren. Slechts voer ik U in gedachten terug naar de

32e jaarvergadering der Vereeniging, te Haarlem, gehouden op

4 Juli 1912, waar Dr Kuyper's rede tot een haast bittere aanklacht

zich verscherpt, als hij toornt: „De twee bij stichting en jubileum

vergaarde tonnen gouds waren vrucht van enkeier inspanning,

maar feitelijk zijn Uw contributiën, die in 1886 op f 29.700.— stonden,

op even f 24.000.— teruggegaan. Waar is hier dan de groei? Waar

is de ontwikkeling van kracht?"

Spreker vervolgde zijn berisping: „Op het onmisbare van wis-en

natuurkundige faculteit wees niet lid op lid uit Uw midden, maar

pas een jaar geleden de man, die op het primaat in de letteren

beslag legde, onze Woltjer". Moge deze opmerking misschien niet

voldoende rekenen met de motie, in den Haag op 5 Februari 1902

aangenomen, niet valt te ontkennen, dat er van een krachtig aan-

dringen op die vierde faculteit toch moeilijk kon worden gesproken.

Doch, Gode zij dank, ook op dezen dag kan ik getuigen: „De

climax is er". Gij, Mijnheer de Voorzitter van het College van

Directeuren, hebt DRIE HONDERD DUIZEND GULDEN gevraagd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen