Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 58

46 EEREPROMOTIES

Sinds dien, en vooral sedert de laatste tien jaren, vraagt niemand

meer van onze jonge studenten, die naar Holland vertrekken:

„Wat zoekt U in Nederland?" Ja, wij zijn zelf reeds zoo ver gekomen

dat onze studenten, die van onze Hoogeschool te Boedapest naar

Duitsche, Fransche, Engelsche, Schotsche of AmerikaanscheHooge-

scholen vertrekken, met een zekere ontevredenheid terugkeeren en

zeggen: „Daar en daar hebben wij het Calvinisme niet gevonden....

Nu zien wij eerst, dat wij in Hongarije in dit opzicht reeds veel

verder zijn dan in vele andere landen, Nederland uitgezonderd.

Uit deze enkele mededeeling kunt gij duidelijk zien, wat Uw

kerkelijk leven en Uw Geref. Theologie voor onze Hongaarsche

Kerken gedurende 20 jaren beteekenden. Want wat wij op het ge-

bied van de Gereformeerde ontwaking gedurende de laatste tien

jaren met de hulp des Heeren bereikt hebben, dat kunnen wij al-

leen en uitsluitend aan U en aan Uw zegenrijken invloed danken.

In dezen wonderbaren arbeid heeft de Heere, onze groote God,

een bescheiden taak ook op mijn zwakke schouders gelegd. Door

Zijn machtige hand geholpen, was ik ook in staat mijn bran-

dend hart als sacrificium tot Zijn Eere omhoog te houden

Maar mijn beschaming was toch zeer groot, toen ik hoorde, dat

gij van mijn bescheiden arbeid niet alleen waardeerend hebt kennis

genomen, maar zelfs mij een onderscheiding hebt voorbereid, die

als de hoogste droom en het heiligst eereloon voor ieder Geref.

theoloog mag genoemd worden.

Want ik sta, dank aan den Heere, in onze Kerken niet alleen.

Er zijn van jaar tot jaar steeds meer zielen, die voor de Geref.

waarheid met geheiligd vuur opstaan en die misschien nog meer

werken dan ik met mijn zwakke krachten doen kan

In het licht van deze zeldzame en voor mij buitengewoon ver-

eerende onderscheiding, sta ik dus met mijn arbeid en persoonlijk-

heid zeer beschaamd. En hoe meer ik eraan denk, hoe meer ik

tot de overtuiging moet komen, dat ik met de hulp des Heeren

nog zeer veel moet werken, om mijn dankbaarheid jegens deze

vermaarde en op deze wereld geheel alleen staande Universiteit

eenigszins te kunnen bewijzen. Maar ik voel het ook, dat dit

tegelijk een verplichting voor mij meebrengt, evenwel een ver-

plichting welke heerlijk is om te dragen en welke een rijk pro-

gramma is voor heel mijn verdere leven. Moge de Heere geven,

dat ik de vruchten van mijn arbeid aan Uw Hoogeschool mag

opdragen.

Maar geheel afgezien nu van mijn bescheiden persoon, moet ik

U ook met blijdschap melden, dat onze Gereformeerde broeders en

zusters in Hongarije deze onderscheiding met de grootste dank-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen