Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 16

8 GEBEDSURE

de jaren der geboorte-weeën ? En pastte dan Jeremia's woord van

gebedsdrang niet?

Sta mij toe nog één voorbeeld van dien gebedsdrang te geven.

Toen in 1885 Dr Kuyper zijn rede: „IJser en leem" hield in de

Fransche kerk te 's Gravenhage, waar de Kloosterkerk geweigerd

was, sloot hij aldus:

„Zoo weten we dan, dat er voor de school, die ons hier saam-

bracht, omdat ze onze liefde heeft, ook daarboven een Bidder, een

heerlijk vorstelijk Voorbidder is. En daarom, al had men ons hier

ook alle kerken toegesloten, desnoods zou ik gezegd hebben, laat

ons dan onder het loverdak van het Bosch saamkomen, of moet

het, in het open veld saamvergaderen, want gebeden mag en ge-

beden moet er worden voor die zoo kleine en fel bedreigde stichting,

die het met den naam van den Christus heeft gewaagd. Zij er dan

niet slechts vormelijk gebed, maar veel waarachtig bidden. Dat zij,

die het roepen en het kermen voor den Heere verstaan, in hun

ziel met ons mogen smeeken. Zij het een aanloopen van den Heere

als een waterstroom. De zake, die het geldt, grijpt zoo ontzachlijk

diep in, en wie, wie zijn wij, dat we haar redden zouden. Laat

ons dan niet hoog roemen, maar uit de diepe roering der ziel voor

onze school bidden".

Zie, Broeders en Zusters, dat isgebedsdrang\ooTonze'Roogesch.ool.

„Verberg uw oor niet voor ons zuchten, voor ons roepen." Is

die gebedsdrang er nog ? Of is deze niet meer noodig, nu onder

Gods zegen onze Universiteit zich uitbreiden mocht?

De grijze en edele Elout van Soeterwoude sprak bij haar stichting:

„Deze stichting trekt de lijn door van pogingen, gedurende 50 jaren

in gehoorzaamheid aan Gods Woord beproefd om de Nederlandsche

natie voor steeds toenemende ontkerstening te behoeden, en den

volksgeest te heiligen, door ook het wetenschappelijk onderwijs te

vestigen op den waren grondslag des Woords."

En nu zijn we vijftig jaren verder en we danken onzen God

voor zooveel zegen.

Maar nog eens, mag onze gebedsdrang verslappen? We staan

toch midden in den strijd, in de worsteling der geesten, niet het

minst op het terrein der wetenschappen? Is er niet veel, dat ver-

ontrust? Is er geen verflauwing der grenzen, het gevaar van de

moderne cultuur, van de valsche sijnthese, van het afwijken van

de Calvinistische beginselen? Is er niet een rusten op wat er is

verkregen ?

Is er nog dezelfde beginsel trouw en beginsel vastheid?

Zijn we ons wel goed bewust van de teekenen der tijden? En

dan, is er in het universitaire leven evengoed als in het persoon-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen