Gedenkboek van de viering van het 50-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam op 20-22 oktober 1930 - pagina 40

30 REDE PROF. DR H. H. KUYPER

lycea met eere optreden. En niet minder rijk is de vrucht, die

onze Juridische faculteit afwierp. Van haar leerlingen zijn reeds

vier Minister geweest en we zijn er trotsch op, dat ook onze tegen-

woordige Minister van Onderwijs een discipel is onzer School. In

het hoogste rechtscollege van ons land, de Hooge Raad, wordt de

voorzitterszetel ingenomen door één onzer oud-leerlingen. In onze

Statengeneraal, bij onze rechtbanken, onder onze Commissarissen der

Koningin, onze burgemeesters en wethouders, bij de Departementen

onzer Ministeries nemen onze juristen een eervolle plaats in. Ik

meen, dat van een Universiteit, die op zulk een resultaat van haar

onderwijs u wijzen kan, het bene merita de patria et de ecclesia

zonder overdrijving kan worden gezegd. Over den wetenschappe-

lijken arbeid door onze Hoogleeraren zelf verricht zal ik niet uit-

weiden. Het Gedenkboek, door Directeuren uitgegeven, vermeldt

, u de titels hunner werken en daarheen mag ik u wel verwijzen.

Hoezeer hun verdiensten gewaardeerd werden, bleek wel, waarde

Regeering hen in tal van Staatscommissies benoemde, hen als af-

gevaardigden naar de conferenties te Geneve zond, de Koninklijke

Academie twee hunner als lid benoemde en tal van eervolle onder-

scheidingen hun werden geschonken. De tijd, dat men verachtelijk

van ons Gereformeerde volk als van een Nachtschool sprak, die

moest afgetrapt worden, is voorbij. En het is niet het minst aan

onze Vrije Universiteit te danken, dat we aan dien smaad zijn ont-

komen, en thans een plaats der eere innemen in de publieke opinie.

Onze Vrije Universiteit — laat me daarop in de laatste plaats

u mogen wijzen — trad echter niet alleen op om voor de souve-

reiniteit der wetenschap in eigen kring te pleiten, zelfs niet om

voor ons Gereformeerde volk wetenschappelijk de leiders te vormen,

die het noodig had, maar bovenal, om op het gebied der weten-

schap op te komen voor de souvereiniteit van Christus, den Koning

der wetenschappen, en voor Hem de hulde en eer te vragen, die

een neutrale-humanistische wetenschap Hem onthield. In de rede,

waarmede haar stichter haar opende, werd op dat souverein gezag

van Hem, die gezegd heeft: Mij is gegeven alle macht in hemel

en op aarde, in de eerste plaats gewezen. Het was dezelfde toon,

dien reeds Da Costa had doen beluisteren, toen hij ons zong:

Brengt aan dien Koning op uw knieën,

O Koningen uw heerlijkheid.

Zij voor zijn voetbank, o genieën.

Uw schatting need'rig neergeleid.

Gij wetenschappen en gij kunsten.

Gij krachten, machten, gaven, gunsten.

Door d' adem Gods in ons verwekt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen