Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 82

wakker en warm gemaakt voor een universiteit, waar de wetenschap

gedragen zou worden door de Gereformeerde levensbeschouwing. Zelfs

dat eerste jaar, toen de organisatie nog veel leemten vertoonde, over-

troffen de inkomsten de schattingen: de contributies kwamen daar drie

duizend gulden boven, het stichtingskapitaal zestien duizend gulden,

terwijl de collegegelden — die men aarzelend op honderd vijftig gulden

had geschat — met zeshonderd vijftig gulden de raming met vijf-

honderd gulden overschreden.

De Vereniging was georganiseerd, de universiteit geopend. Wat zou de

toekomst brengen?

4 TOT BLOZENS TOE VERLEGEN

Met redevoeringen, receptie en diner was de Vrije Universiteit dan

geopend — maar wat was die universiteit eigenlijk?

Neen, het was geen oratorische figuur geweest, toen Kuyper aan het

eind van zijn inwijdingsrede gezegd h a d : En zoo trad dan onze kleine

school het leven in, met den Universiteitsnaam zelve tot blozens toe

verlegen; aan geld arm; zeer sober bedeeld met wetenschappelijke

kracht, en aan der menschen gunst eer gespeend dan verzadigd. En

wat dan nu haar loop, hoe lang haar leven zcd zijn? O, duizend

vragen die met haar toekomst sadmhangen, ze kunnen zich niet

sterker in uw twijfelend denken verdringen, dan ze gestormd hebben

in dit hart.

Wat bestond er eigenlijk, na die dies natalis? Een gebouw was er,

om te beginnen, niet. Reeds op de stichtingsvergadering, 5 December

1878, was dat punt als één der eerste ter sprake gekomen. Aan een

eigen gebouw viel voorlopig niet te denken. Terstond was de aandacht

gevallen op de Schotse Zendingskerk en Hoedemaker en Hovy togen

naar Schotland, om in een persoonlijk gesprek de broeders daar te be-

wegen hun kerkgebouw in Amsterdam voor een aantal uren af te staan

aan de nieuwe universiteit. O p de vergadering van 4 Juni van het

volgend jaar konden Hovy en Hoedemaker meedelen, dat op het ver-

zoek gunstig was geantwoord en zo was er althans een voorlopig onder-

dak gevonden. Een waardig gebouw, daar aan de achterkant van het

tegenwoordige Rembrandtplein — later stond het gebouw bekend als

Salvatori, thans is het de zetel van . . . De Kleine Komedie! — was het

nu bepaald niet en veel ruimte bood het evenmin.

Maar veel ruimte zou men voorlopig ook niet nodig hebben. Want

hoeveel jonge mannen zouden de moed hebben hun tijd, geld en

78

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen