Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 218

genezen. Nee, er is niet de minste reden om over verslapping te klagen.

De mensen ui t de organisatie — en dat moet u nu eens heel ui tdrukke­

lijk i n het boek zetten — doen i n alle sti lte prachti g werk. Zonder hen

zou bi j wi jze van spreken de V.U. hi er ni et staan. Als i k u daar eens

van gi ng vertellen . . .

— En di e van de universiteit geni eten en hebben genoten, de studen­

ten en oudstudenten?

De heer Faber ki jkt bedenkeli jk.

— Valt hun steun tegen?

— O nee, zo mag u dat ni et stellen. Ik denk er over na, hoe i k dat

zeggen moet, om i eder recht te laten wedervaren. Met generali seren

kwets je vaak mensen ongewi ld... Laat i k het zo zeggen: Onder de

afgestudeerden zi jn er zeer, zeer veel, di e hun school ni et vergeten. Op

wie je een beroep kunt doen, voor geld of voor werk of voor allebei .

Natuurlijk zi jn er, di e zi ch wei ni g aan de V.U. gelegen laten li ggen.

Maar dat i s toch uitzondering. — En de studenten? Ja, dat i s moeilijker.

Er zijn er, die echt voor de zaak zwoegen. Ik denk bij voorbeeld aan hun

medewerking bi j het mi lli oenplan. Maar er zi jn er ook, di e je er ni et

warm voor kunt kri jgen of di e de zaak hopeloos laten li ggen.

— Dat laatste li jkt me i n de student ni et zo erg onbegri jpeli jk. Hi j

is nu eenmaal — student. En vergeet natuurli jk de zaken uit de burger­

maatschappij wel eens. Het eerste vi nd i k erger.

— Inderdaad. Het moet toch vanzelfsprekend zi jn, dat allereerst bi j

hen, di e van de V.U. geni eten, li efde daarvoor bestaat. Als u bedenkt,

dat zovelen, di e zelf de uni versi tei t nooi t konden bezoeken, er steeds

maar voor i n de weer z i jn...

Ik denk, dat de heer Faber zi ch ei genli jk ni et kan voorstellen, dat

er onder ,,onze mensen" nog zi jn, di e lauw tegenover de V.U. staan.

Als admi ni strateur weet hi j, dat nog niet i eder, di e het ei genli jk moest

doen, de V.U. steunt. Als hi j ti jd had, zou hi j ze stuk voor stuk be­

zoeken, om ze van de noodzakeli jkhei d van di e steun te overtui gen. En

uit zi jn ervari ngen van vele jaren kan hi j verhalen, dat het hui sbezoek

bijna alti jd succes heeft. Onwetendhei d en vooroordelen kunnen dan i n

een rusti g gesprek practi sch alti jd worden weggenomen. Als de heer

Faber mi j daarvan gaat vertellen, klap i k mijn blocnote maar di cht. . .

Dat zou i mmers een boek op zi chzelf kunnen worden?

212

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen