Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 168

Het curatorium bleef in deze eerste jaren gespaard, maar zou in de

volgende periode zijn bloedig offer brengen.

Aan de universiteit scheen na de heropening der colleges het leven

zijn gewone gang te kunnen gaan. Wel waren er korte of lange tijd

lege plaatsen: de lectoren Haantjes en Grosheide moesten zich als

reserve-officieren door onderduiken aan krijgsgevangenschap onttrek-

ken; de laatste werd gegrepen en naar Polen gezonden. Aalders werd

enige malen gevangen gezet; Hellema zat als gijzelaar in Amersfoort en

ook de docent Drewes werd gegijzeld; Rutgers tenslotte zat eerst in 1941

enige tijd in Scheveningen en kwam daar voor langer tijd in 1943 weer,

welk lot hij deelde met de directeur en ere-doctor der V.U. Van Dijk.

Al met al die eerste tijd toch storende factoren bij de voortzetting

van het onderwijs. Daarnaast echter is er voortgang en uitbouw. Ten

dele normaal: in het eerste oorlogsjaar kon een lang gekoesterde wens

vervuld worden, nl. de mogelijkheid der volledige notariaatsstudie.

Ten dele ook abnormaal: terwijl het eerste oorlogsjaar al een topgetal

studenten — 716 — te zien gaf, schoot dat getal het volgende jaar

plotseling uit tot 1180. Gaf anders de groei altijd reden tot verheuging,

ditmaal ontbrak die. De kloeke houding van Nederlands oudste univer-

siteit, die de nazificatie van Willem van Oranje's erfenis fier had ge-

weigerd, leidde tot sluiting en de Leidse studenten moesten elders hun

studie proberen voort te zetten. Ze werden zonder aarzelen aan de V.U.

geaccepteerd, maar vele vragen rezen: het docentencorps en het gebouw

— Oranje definieerde: een verzameling hokken! — waren nu veel te

klein, vooral toen ook vele studenten der Stedelijke Universiteit, diep

teleurgesteld toen onvaderlandslievende professoren daar gehandhaafd

bleven, hun toevlucht bij de Vrije zochten. Gelukkig bleken velen van

de 381 studenten, die van elders overkwamen, geen college te lopen,

zodat het ruimtegebrek meeviel; maar het afnemen van zoveel extra

tentamens en examens plaatste de hoogleraren voor grote moeilijkheden.

Vooral de juridische faculteit, die 276 studenten adopteerde, werd sterk

overbelast; het totaal der studenten in die faculteit bedroeg niet minder

dan 554. Een andere moeilijkheid was, dat deze studenten de V.U.

niet kozen om haar Gereformeerd karakter, maar om begrijpelijke

opportunistische redenen. Wel had de V.U. altijd voor iedere student

opengestaan, maar het aantal niet-Gereformeerde studenten had nooit

veel gewicht in de schaal gelegd. De V.U. kon ook nu bewijzen, dat ze

nationaal was en de schriftelijke dankbetuiging van vele studenten

bewijst, hoezeer het royale openstellen van haar poorten gewaardeerd

werd.

162

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen