Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 170

hoog den adeldom van Uw Nederlanderschap en van Uw Calvinist­

zijn. Wat ook de vijand vraagt, hoe hij vleit, hoe hij zijn eigen doen

bagatelliseert, hoe misschien secretarissen­generaal, professoren van

onderscheiden universiteiten, mannen van invloed ook confereeren

of intrigeeren, w ij kennen maar één antw oord: dat antw oord is:

„Nooit".

Er mag niet gezongen worden en zwijgend gaat men uiteen. Als een

donkere slurf is de Korte Leidsedwarsstraat. Fietslantaarns met magere

blauwe lichtjes worden aangezet. Studenten duiken in hun jaskragen

Op het verlaten Leidseplein stampen de laarzen van een Grüne . . .

En voor Nauta, die dat jaar de weinig benijdenswaardige positie van

rector magnificus bekleedt, begint de touwtrekkerij met het departe­

ment. De studenten moeten met een zoet lijntje naar Duitsland worden

getrokken en het departement verwacht, dat de leidende universitaire

instanties daaraan zullen meewerken ,,om erger te voorkomen". Maar

die leidende instanties zijn onwillig en plegen ruggespraak; ze obstrueren

en blijken op hun hoede te zijn. Nauta moet in Den Haag op het matje

komen. Vijf dagen na het sluiten van de sociëteit telefoneert de secre­

taris­generaal zelf, dat de wegvoering der studenten niet doorgaat.

Professoren moeten de studenten geruststellen. Maar Nauta weigert en

laat daarmee het departement de verantwoordelijkheid voor de eigen

leugens. Maar men kan gerust zijn. De kwestie is voorlopig van de

baan.

Tot onverwacht Zaterdag 6 Februari 1943 de Sicherheitspolizei een

inval doet in het gebouw aan de Keizersgracht, in het laboratorium en

in het paedologisch instituut; gelijktijdig — zoals later bleek — in de

gebouwen der Stedelijke Universiteit, de Utrechtse rijksuniversiteit en

de hogescholen van Delft en W ageningen. Honderden studenten werden

naar Vught gevoerd. Van de V.U. is het aantal slechts gering, een

zeventigtal. Een blik op de series had de overvaller kunnen leren, dat

de Zaterdag, met z'n weinige colleges, niet handig gekozen was.

Van die Zaterdag af ligt het academisch onderwijs lam.

Vergeten werden de gevangen studenten niet. Een spontane hulpactie

ontstond. Ouders werden ingelicht, andere studenten gewaarschuwd,

de professoren Coops en G. J. Sizoo organiseerden een pakketten­

actie.

Zeer ijverig bij de bevrijdingspogingen was ook . . . het departement.

De vrolijke noot ontbrak ook bij deze studenten jacht niet: Eén der

V.U.­studenten achtte het veiliger als verpleegster vermomd te reizen,

164

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen