Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 91

geest der Gereformeerden en met name het drijven van Kuyper — hij

was op deze vergadering niet aanwezig — een orthodox-Christelijke

universiteit op zo breed mogelijke basis heeft doen mislukken. De man-

nen van de V.U. bleven het antwoord niet schuldig. Hoedemaker

sprong voor Kuyper in de bres. — Bewijs deze aantijgingen nu eens,

verzocht hij Ds Buytendijk. En hij vervolgde: M a a r dat kunt ge niet.

Want onder mijn berusting zijn papieren, waaruit blijkt dat Kuyper,

toen er sprake was van een orthodox-Christelijke universiteit op zo

breed mogelijke basis, zich opzettelijk heeft willen terugtrekken om

voor de eenheid geen sta-in-de-weg te zijn. De zaak liep niet dood op

zijn onwil, maar op die der irenische mannen juist.

Fabius strafte Gunning af om het veel gehoorde grapje van gelovige

botanie en Gereformeerde wiskunde. Uw grondfout is, constateerde

hij, dat ge gelooft in een onafhankelijke wetenschap in tegenstelling

met wetenschap, die steunt op Gods Woord. Ook zijt ge bang voor

uw werelds-wetenschappelijke naam, ge wilt onze smaadheid en klein-

heid niet delen.

De Savornin Lohman viel zijn collega bij: hoe zou men ooit kunnen

volstaan met aanvullend onderwijs? Kan men elkander aanvullen, als

men lijnrecht tegenover elkander staat? Ook de smaad op de een-

voudigen, die de V.U. steunen, is onverdiend. De meesten hunner zijn

inderdaad niet wetenschappelijk gevormd, maar hun geestelijke voel-

horens zijn in orde; het oordeel over wetenschappelijke zaken berust

overigens bij curatoren, die als wetenschapsmensen wel degelijk tot

oordelen bevoegd zijn. — Voor ons, die achter de geschiedenis staan,

schuilt er iets diep-tragisch in deze verdediging van Lohman: tien

jaar later zou hij zich bezeren aan die geestelijke voelhorens en de

eenvoudigen, die hij hier prees, zouden hem in staat van beschuldiging

stellen . . .

Zo werd in deze meetings mondeling de strijd voortgezet, die Kuyper

reeds vóór de opening der V.U. schriftelijk met mannen als D r Brons-

veld en Dr Van Toorenenbergen over het goed recht der Vrije had

moeten voeren. Zowel in die pennestrijd als in de debatten op de

meetings ging de strijd niet allereerst tegen ongelovigen, maar tegen

mede-Christenen. Dat juist maakte die strijd zo smartelijk.

De meetings met de vaak felle debatten vroegen dus veel aandacht,

maar vergeten we niet, dat het trouwe, rustige werk op de algemene

vergaderingen uiterst belangrijk is geweest. Zeker, er zit in die be-

stuursverkiezingen en benoemingen, in al die financiële overwegingen.

87

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen