Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 201
Gedenkboek bij het vijfenzeventig-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam
— Nog één vraag: Is er uit de kring van directeuren nog iets, wat
de V.U.-vrienden zou kunnen interesseren?
Mr Grosheide denkt even na.
— Misschien dit: Directeuren mogen niet geïsoleerd staan van de
Vereniging. De V.U.-dagen zijn voor het contact niet voldoende. Als de
verhouding gezond wil zijn, moet men niet naast elkaar werken, maar
met elkaar. En het is, geloof ik, niet algemeen bekend, dat directeuren
met de provinciale comité's en de leiding van de Vrouwen-V.U.-hulp
vergaderen, meestal tweemaal 's jaars. Op die vergaderingen worden
ook curatoren en de academische senaat uitgenodigd. O p die wijze
hopen we te voorkomen, dat bij de grote bloei de eenheid verloren gaat.
. . . Als we weer op de donkere Keizersgracht lopen, rekenen we uit:
vergaderen met directeuren; met de provinciale comité's; de jaarver-
gadering; iedere eerste Woensdag van de maand met de civitasraad;
speciale commissies . . . En we hebben zo'n hekel aan vergaderingen.
We spreken zelfs van vergader-moeheid. Te hopen, dat directeuren
daar geen last van krijgen. Want als er eens niet vergaderd werd?
Wat is er een werk achter de schermen verricht, als de couranten weer
eens een bericht geven: Naar we vernemen is aan de Vrije Universi-
teit . . .
We wezen er reeds eerder op: wat schuilt er een trouw in dat gewone
routine-werk. Van de duizenden, die er in weer en wind op uit trekken
om voor de V.U. te werken; en van die zeven directeuren, die naast hun
eigen omvangrijke zaken dit werk willen doen. Zes en twintig hebben
er vroeger hun krachten voor gegeven; zeven doen het nu nog. Drie
en dertig mannen, die in driekwart eeuw het regiment hebben gevoerd
in vaak zo moeilijke omstandigheden. We willen ook hier geen mensen
verheerlijken. Maar wel dankbaar zijn, dat God ze aan de Vereniging
heeft willen geven.
WE VOERDEN EEN GESPREK MET . . .
2 DE RECTOR MAGNIFICUS PROF DR J WATERINK
We weten nog uit onze studententijd: het is niet zo eenvoudig Profes-
sor Waterink „te pakken te krijgen". M a a r het kwam, als je weer eens
een tentamen moest doen, toch altijd goed voor elkaar en zat je eenmaal
tegenover hem, dan was er toch altijd tijd voor het werk. Altijd bezig,
nooit gehaast; een soort benijdenswaardige zelf-organisatie.
Ook voor dit doel: de secretaresse zegt door de telefoon heel stipt:
195
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955
Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955
Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's