Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 120

noch hebben we verzwegen om te ku nnen rechtvaardigen of te ver-

heerhjken. Lohman niet en Ku yper niet.

En de gou dader?

De dag, nadat Lohmans opvatting veroordeeld was, schreef hij

aan Ku yper:

Geachte n oot.

Oud­ambtge

Nu ik de stad, waarheen ik mij om de V.U. te helpen , begeven

had, voorgoed heb verlaten , is het wellicht het juiste oogen blik over

onze on derlin ge verhoudi n g ee n woord te schrijven . Ik doe dit

vooral, omdat door hoogern stige man n en , die ik weet den Christus

lief te hebben , en die mij n iet min der warm dan U gezin d zij n ,

telkens aan gedron gen wordt, dat mijn erzijds althan s n iets gedaan

worde, dat de tusschen on s on tstan e breuk grooter maakt da n

noodig is.

Met opzet heb ik, ik on tken dit n iet, willen toon en dat — het

smart mij n og het te moeten uitspreken — on ze oude vrie n dschap

verbroken is. Die te herstellen ligt buiten on ze macht; liefde kan

als een gebod worden opgelegd, vrien dschap n iet.

Maar dit is n u een maal zoo. Geen vrien dschap is n iet hetzelfde

als vijan dschap; ne de houdin g door mij aan gen omen kan licht als

een bewijs van vijan dschap door U of door de wereld worden opgevat.

Ook die bestaat bij mij n iet.

Gij hebt n aar mijn in n ige overtuigin g, mij groot on recht aan ge­

daan; maar het oordeel daarover laat ik over aan den Heer e on zen

God. Ik kan dat on recht gelaten aan vaarden , omdat God het toege­

laten heeft, en over men schen heb ik n iet te oordeelen . In dien ik

wist, dat gij uwe daad tegen over mij als on recht erken det en gij

behoefte gevoeldet van vergevin g, zou ik U zeggen : die hebt gij reeds

lang.

Ik laat dus wat voorbijgegaan is rusten . Ik hoop den verderen weg,

met 's Heeren hulp alleen te gaan en met mijn gezin geduldig te

dragen, wat men on s oplegt. Maar ik ben bereid mijn erzijds U dezelfde

achting te betoon en , die ik gewen d ben aan Uwe vrien den , welke

zich even een s tegen mij gekeerd hebben , te betoon en , opdat alle schijn

van vijan dschap worde vermeden . Heb ik sedert het voorgevallen e op

Seinpost, n och U de han d toegereikt, n och an ders dan in on vermijde­

lijke n oodzakelijkheid een woord tot U gesproken , than s zou ik be­

geeren, dat dit an ders werd, en dat, waar de omstan digheden no s

in aan rakin g tot elkan der bren gen , met voorbijzien van het voorge­

116

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen