Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 192

in hun wetenschap niet rekenen, gevonden hebben . . . Uit de lijkenzaal

van den Christen-anatoom zou voor onze beginselen slechts kleine winst

te boeken zijn.

Van het begin aan heeft dus duidelijk vastgestaan, dat een Christelijke

medische faculteit in veel zou moeten gelijken op die aan de neutrale

universiteiten; eveneens, dat beginselen geen tekort aan technische

middelen zouden kunnen goedmaken. Het eigene zou hierin moeten

schuilen, dat ook op het terrein van deze wetenschap de erkenning van

Gods souvereiniteit opgeëist zou worden. De officiële medische weten-

schap had gebroken met het geloof in een wereld der onzienlijke dingen

en koesterde een bijna blinde verering voor de onvernietigbare stof met

de krachten, die daarin schuilen. Er is sindsdien ook op dit gebied

veel ten goede veranderd, maar in de tijd, toen de V.U. werd gesticht,

was het toch eigenlijk zo — gelijk Dr den Houter vernuftig formuleerde

— dat de Christelijke geneesheer medicus was en ondanks dat Evan-

geliebelijder. Enerzijds was er dus de noodzakelijkheid ener medische

faculteit, anderzijds ontbraken er de mensen en het geld voor. We heb-

ben gezien, hoe men toch een bescheiden begin maakte door speciaal

de psychiatrie, misschien het meest on-stoffelijk vak uit de medische

faculteit, aan de V.U. te doceren; ook, hoe de faculteit der wis- en

natuurkunde na een moeilijke strijd vóór de medische faculteit werd

geïnstitueerd. Zelfs zou, maar veel rustiger, de economische faculteit

— waarvan men bij de oprichting der V.U. niet gedroomd had — de

medische nog voorgaan.

Haar verwezenlijking werd mogelijk toen de subsidie-regeling, in het

vorige hoofdstuk genoemd, een feit werd. De onbereikbaarheid, die

Dr den Houter en Colijn hadden onderstreept, bestond toen niet meer.

Zeker, ondanks de rijkssubsidie zou de medische faculteit nog enorme

bedragen vergen, maar directeuren draalden niet. Het rijk zou vijf en

tachtig procent van de kosten dragen; de resterende vijftien procent

moest een moeilijke, maar neembare barrière zijn om te komen tot een

zaak, waarvoor zoveel geofferd en gebeden was. De bidders van vele

jaren hebben niet kunnen bevroeden, op welke wijze God hun gebed

zou verhoren. Velen hunner hebben die verhoring ook niet meer mee-

gemaakt. God deed het op Zijn tijd en op Zijn wijze. Zo gezien getuigt

niet alleen de oudste, maar ook de jongste geschiedenis der Vrije Uni-

versiteit van vertrouwen, dat niet beschaamd wordt.

In 1950 kan men dan van een faculteit der geneeskunde gaan spreken,

als naast Prof. L. van der Horst, die sinds 1928 vele jaren een eenzame

figuur was geweest, drie gewone hoogleraren gaan optreden: Prof.

186

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen