Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 180

na de bevrijding op als gewoon hoogleraar. Dan werd de wis- en

natuurkundige faculteit in 1946 nog versterkt met de lector Dr W. Th.

Nauta, terwijl — om de universitaire orde hier te laten gaan voor de

burgerlijke — met mej. Dr G. H. J. van der Molen als privaat-

docent de eerste vrouw een plaats achter een V.U.-katheder vond.

Wel was er in een halve eeuw heel wat veranderd, als we ons her-

inneren hoe Prof. Geesink het studeren van meisjes een ingaan tegen

de ordeningen Gods had genoemd!

Met deze benoemingen, talrijker dan ooit tevoren in enig jaar, was

het eind er nog niet. De senaat vroeg curatoren en directeuren niet

slechts om een sterkere bezetting der bestaande faculteiten, maar ook

om nieuwe vakken binnen die faculteiten en uitbreiding met liefst twee

faculteiten, de economische en de medische.

De wonderlijke vernieuwingszucht, die als een epidemie in 1945

uitbrak, liet ook het universitaire leven niet ongemoeid. De onder-

wijzer wilde museumdirecteur worden, de typiste moest persé in Enge-

land typen, de dominé wilde een speciale taak en de scholier wilde

Indië gaan herwinnen. Het was, alsof vijf jaren druk en donker in

een paar maanden moesten worden afgereageerd. Het isolement,

waarin de universiteiten voorheen hadden verkeerd, bleek door de

oorlog doorbroken. Jonge gezichten staken boven de professorale toga's

en het contact met de burgermaatschappij was inniger dan ooit. De

ene brochure na de andere over de reorganisatie van het hoger onder-

wijs verscheen en de lucht was vol geruchten. Wat al plannen en

commissies!

De V.U. kreeg er haar deel van: de universiteit had een taak ten

aanzien van de gezondheid der studenten; de universiteit moest goed-

kope warme maaltijden mogelijk maken en voor huisvesting zorgen,

moest voor sportbeoefening gelegenheid geven en zo voort. Bij al dat

nieuwe kwam nog de afwikkeling van het oude, maar ook die af-

wikkeling gaf nieuwe vormen te zien. Zo werd de zuivering der stu-

denten mede gelegd in de handen der studenten-zelf. Zeven studenten

kregen een berisping, een en twintig werden langer of korter tijd van

de studie uitgesloten.

Ernstiger dan dit alles was een nieuw gevaar, dat van de zogenaamde

doorbraak. Voorbereid door het Barthianisme, dat we in een vorig

hoofdstuk signaleerden, is de doorbraakgedachte — wat een afschuwe-

lijk woord eigenlijk — sterk bevorderd door de innige contacten, die

de verschillende groepen van het Nederlandse volk in de bezettingstijd

hadden gehad. Anderhalve eeuw tevoren was het onder de druk van

174

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen