Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 147

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 147

Gedenkboek bij het vijfenzeventig-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam

2 minuten leestijd

pijnlijk ook, hier moest worden gehandeld. Bij voorbaat stond vast,

dat men één der beide partijen zou moeten teleurstellen. Een onder-

zoek had plaats. Onomwonden verklaarde Colijn, zowel in besloten

samenspreking als in het publiek: De door de vier docenten aange-

nomen houding heeft onder ons volk verwarring gesticht, ^e heeft

zeer velen en daaronder de warmste voorstanders van onze Universi-

teit, bedroefd, pijn gedaan; ze heeft belangstelling gedoofd. En onze

Universiteit kan dat niet hebben.

Maar daarnaast gaf hij ruiterlijk toe: de betrokkenen komen niet

in strijd met artikel 2 en worden ondanks de ingekomen klachten in

volle rechten gehandhaafd.

Voor velen, die het vrij van de kerk wel aanvaardden toen het de

Hervormde kerk betrof, was dit ondragelijk nu het de Gereformeerde

kerken betrof en enkele Gereformeerden trokken gegriefd hun handen

van de V.U. af. O p de voortgaande groei had die houding — hoe ook

te betreuren — nauwelijks invloed.

Nog lang rommelde het onweer van dit conflict en van de inter-

pretatie van artikel 2 in de V.U.-kringen na, maar op de jaarver-

gadering van 1927 meende Colijn te mogen constateren: Nu vooruit. . .

het diepste punt in den weg is voorbij.

De geschiedenis bewees, dat hij goed had gezien.

Kenteringstijd. Want de groei zette onherroepelijk door. Snel, steeds

sneller. In 1924 trad Prof. H. J. Pos als tweede classicus op naast

Prof. R. H. Woltjer; in 1925 werd de lector Wille hoogleraar. De

V.U. wordt in deze jaren te groot, om er hier in détails over te kunnen

verhalen. We moeten hier volstaan met een simpele vergelijking:

1920 1930

Professoren en lectoren 17 21

Studenten 215 452

Leden 774 1338

Begunstigers 21889 33187

Contributies ƒ 61.152.01 ƒ 111.911.13

Het meest frappante hierbij is de snelle groei van het aantal stu-

denten, het enige getal uit de reeks, dat in tien jaar meer dan ver-

dubbeld is. Onwillekeurig gaan onze gedachten hierbij terug naar een

berekening van Kuyper, in het jaar 1907 gemaakt. Hij schat dan,

dat over drie en twintig jaar, in 1930 dus, het aantal professoren

twintig zou bedragen en het aantal studenten driehonderd. Het eerste

deel van zijn schatting is dus wel merkwaardig juist uitgekomen; het

143

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 147

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's