Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 167

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 167

Gedenkboek bij het vijfenzeventig-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam

2 minuten leestijd

der dan vijf gevangen of in

gijzeling: Colijn, Schouten,

Van Halsema, Bijleveld en

Terpstra. Colijn, de president-

directeur, zou zijn werk voor

de V.U. niet meer hervatten.

De Duitser bleek goed inge-

licht en ondanks het feit, dat

Colijn een ogenblik door de

Duitse macht scheen geïm-

poneerd en dat ook uitte in

zijn bekende brochure, werd

hij van zijn vrijheid beroofd

en begon zijn lijdensweg met

de overmaat van kwellingen,

die de vijand kende, en dwong

hij hem — oude man toch

— de via dolorosa te gaan

via Valkenburg en Berlijn naar Mi. j , oranje

Ilmenau. Hij, die gestaan had

midden in het leven, die in de hoofdsteden der wereld een bekende

figuur was, een man van internationale allure, was geïsoleerd in een

doods berghotel, waar de stilte als een benauwenis om hem hing, waar

het voedsel voor zijn door suikerziekte geteisterd lichaam onvoldoende

was. Maar zijn geest bleef ongebroken. Prof. Oranje, die als een moderne

Scarlet Pimpernel door de geschiedenis van het Nederlands universitair

verzet waart, bestond het in Februari 1944 Colijn clandestien te bezoe-

ken. Hij vond in Ilmenau een man, die vol zat met plannen en ideeën

voor de opbouw van het vaderland, dat hem zo vaak had miskend; een

man, die interesse bleek te hebben behouden voor allerlei zaken, die niet

één klacht uitte over zijn eigen lijden. Een half jaar daarna, 18 Sep-

tember 1944, maakte een hartaanval het einde aan een leven in waarlijk

grote stijl. De V.U. miste de kloeke, vastberaden stuurman, die in de jaren

twintig en dertig onder zo moeilijke omstandigheden te roer had gestaan.

Waar het directorium zo kwetsbaar bleek, was het gewenst terug te

grijpen naar een maatregel, die de Vereniging in haar eerste tijd — zij

het op enigszins andere wijze — had gekend: het instituut der plaats-

vervangende directeuren. Een maatregel, die — nu blijvend of tijde-

lijk vijf der zeven directeuren van hun vrijheid waren beroofd — niet

overbodig was.

161

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 167

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's