Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 85
Gedenkboek bij het vijfenzeventig-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam
Met alle respect voor de bekwaamheid dezer mannen — ideaal was
deze oplossing niet. Wilden de studenten in de toekomst hun studie
bekroond zien, dan zouden ze na hun examens aan de V.U. die examens
moeten overdoen aan een openbare universiteit. Zouden ze, bij een
zo gebrekkige opleiding, kunnen voldoen aan de eisen, daar gesteld?
Was Kuyper — hoe groot taaivirtuoos ook — in staat om naast zijn
omvangrijke theologische studiën en zijn vele andere arbeid, ook nog
het studievak Nederlands wetenschappelijk te beheersen, zowel de taal-
kunde als de letterkunde?
Dit alles was niet bevorderlijk om de toeloop van studenten aan te
moedigen. En toch groeide hun getal. Langzaam eerst, maar dan toch
betrekkelijk snel: December 1880 waren er vijf in totaal, vóór de grote
vacantie van 1881 — dus nog in het eerste jaar — waren het er acht.
Het tweede studiejaar opende in October 1881 met een veertiental:
twaalf theologie en twee rechten. Het derde studiejaar gaf een ver-
dubbeling te zien: vijf en twintig theologie, drie rechten en twee letteren,
totaal dertig. Het vierde jaar gaf slechts een kleine vooruitgang: een
totaal van negen en dertig. Maar, zo troostte men zich op de jaarver-
gadering, was de beroemde Leidse universiteit niet net zo begonnen:
het eerste jaar twee, het tweede jaar veertien, het derde zes en twintig,
maar het vierde vijf en tachtig. Die geloven, haasten niet.
Het vijfde jaar zette de stijging aan de V.U. zich rustig voort; het
aantal studenten klom tot vijftig.
Bijgaande curve toont aan, hoe prachtig regelmatig deze gezonde
groei verliep en onwillekeurig denken we hier aan het reeds eerder
geciteerde woord van Kuyper: Met lach en hoon heeft men ons be-
groet . . . Doch laat ze lachen; als na vijftig jaren wij er niet meer zijn
zullen en onze zonen tot onze erfenisse zullen zijn ingegaan, spreken we
elkaar nader. Stevig hout groeit langzaam op, en niet de wilg of de
vlierboom, maar de eik en de ceder gebruikt eeuwen. ^so
Inderdaad, gerekend van de stichting der V.U. af, was Kuyper er na \
vijftig jaren niet meer. En hoe is dan de erfenis gegroeid: in 1930 is
het aantal studenten meer dan vierhonderd vijftig.
Er is in die eerste jaren nog een moeilijkheid geweest, die ons niet
onmiddellijk opvalt. Immers, wij zijn zo gewend, dat de universiteit
zekere toelatingseisen voor haar examens stelt: de theologische student
zal tegenwoordig eindexamen A van het gymnasium achter de rug
moeten hebben of in het bezit zijn van het diploma van het staats-
examen A ; de medische student moet het diploma HBS-B, gymnasium-B
50
30 ^ "^
mo mi 1882 1883 188^ 1885 1950
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955
Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955
Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's