Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 216

administratie van de universiteit en van de Vereniging voor hoger

onderwijs.

— Ook in die volgorde?

— Ja, stellig. Dat sc hijnt een wijd verbreid misverstand: doordat

ik zo nogal eens voor de V.U. spreek en over de V.U. sc hrijf, ziet men

mij vaak uitsluitend of in de eerste plaats als de man van de propaganda.

Maar dat is toc h eigenlijk maar bijzaak. De V.U.­zelf, de sc hool dus,

niét de Vereniging, eist het grootste deel van mijn tijd op.

— M a a r al die mensen, die ik zo in de versc hillende kantoorlokalen

zie werken, is dat allemaal dan voor de V.U.?

— Prac tisc h wel. Rekent u maar dat er, zoals bij elke universiteit,

heel wat mensen iedere dag hun handen vol hebben met het admini­

stratieve werk voor de V.U. De administratie van de Vereniging vraagt

echter niet zoveel handen. De registers van leden en begunstigers, om

een voorbeeld te noemen, kunnen door twee mensen worden bijge­

houden.

— Twee maar?

•— Ja, vergeet u niet: die administratie is helemaal gemec haniseerd.

Vroeger, toen ik hier kwam, ging alles met de hand. Zelfs de kwitanties

werden stuk voor stuk gesc hreven. Het groter worden van de Vereniging

heeft dank zij de mec hanisering het werk niet zoveel verzwaard. Maar

de groei van de universiteit heeft oneindig veel meer werk gegeven.

Rekent u maar: Toen ik hier kwam, waren er ongeveer vijftien hoog­

leraren en missc hien een tweehonderd studenten. Nu doc eren er hon­

derd mensen en het aantal studenten zit in de buurt van de twee

duizend. Vroeger hadden we één pand aan de Keizersgrac ht en één

betrekkelijk klein laboratorium op het Valeriusplein. Nu zijn er vier

percelen aan de Keizersgrac ht in gebruik en zijn de fac ulteiten, labora­

toria en afdelingen verdeeld over versc hillende gebouwen, door de hele

stad verspreid. En tenslotte komt dat alles in de c entrale administratie

bij elkaar. Wilt u het in c ijfers: in het jaar na de bevrijding was het

eindcijfer van de jaarrekening ruim zes ton; in 1954 was dat bijna

drie millioen. Vijf keer zoveel dus. Denkt u zic h daar de c onsequenties

eens van in. En dan die grote verandering door de subsidieregeling in

1948. Dat betekende in veel opzic hten een volkomen nieuwe instelling

voor de administratie.

— Maar is daarbij de mec hanisering dan niet doorgevoerd?

— Daar valt veel minder met mec hanisatie te bereiken, hoewel ik

mag zeggen, dat onze administratie volgens moderne princ ipes wordt

gevoerd. M a a r het werk voor de universiteit is, om het zo uit te drukken.

210

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen