Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 162

het waren haar professoren, die op de synoden een belangrijke rol

zouden gaan spelen en zo werd begripsverwarring in de hand gewerkt,

al moet daarnaast onmiddellijk dankbaar worden geconstateerd, dat

deze verwarring door velen werd onderkend en straks ook de Vrijge-

maakten hun zonen naar de V.U. zouden zenden, zij het dan niet om

er theologie te studeren.

Ook bij de strijd om het Barthianisme werd de V.U. van buiten

af betrokken. Het Barthianisme diende zich aan als een vertolking

van Calvijns gedachten en daardoor werd in vele landen de belang-

stelling voor het Calvinisme verlevendigd. Dit betrof de V.U. wel heel

rechtstreeks. Immers, als de absolute souvereiniteit Gods voor het werk

van de mens hoegenaamd geen plaats laat, wat wil men dan met

Christelijke politiek, met een Christelijke school, met een Christelijke

universiteit? Mag de mens zo maar beschikken over het gebod Gods?

Of heeft hij slechts te gehoorzamen iedere keer als dat gebod tot hem

komt in een concrete situatie?

De dialectische theologie was daarom zo gevaarlijk, omdat ze zich

bediende van oude termen, die een vertrouwde klank hadden, maar

waarvan de betekenis vaak sterk gewijzigd was. Rutgers heeft het ge-

vaar daarvan scherp gezien en vroeg reeds op de jaarvergadering van

1935 de theologen dringend tegen deze leer in het krijt te treden.

Vergis ik mij, vroeg hij ondeugend, of zou Calvijn in een situatie als

deze niet reeds lang met een vlugschrift hebhen ingegrepen?

Hij bedoelde dit internationaal. Nationaal, om het zo uit te druk-

ken, was dit al gebeurd. Vooral Dr Berkouwer stelde tegenover deze

leer scherp in het licht, dat de bevelen Gods in concrete situaties

inderdaad niet mogen worden ontweken, maar dat ze evenmin mogen

worden losgemaakt van Zijn gegeven openbaring. Het stemde dan ook

tot grote blijdschap, dat Berkouwer enkele jaren later als buitengewoon

hoogleraar werd benoemd om onderwijs te geven speciaal in de

nieuwere theologie. Zo zou ook hier de V.U. de wapenen mogen gaan

smeden voor een strijd, die steeds ernstiger zou worden en zich in een

volgend stadium vooral zou manifesteren als de strijd om de doorbraak.

Als derde aspect van de crisis noemden we, naast het financiële en

het kerkelijke, het politieke. De jaren dertig toch tonen ons de be-

angstigende groei van het nationaal-socialisme en van het fascisme.

Van het begin aan heeft de V.U. de gevaren dezer ideologieën door-

zien. Toen velen, ook in ons land, in hun argeloosheid meenden nog

een eindweegs de politieke weg met de nationaal-socialisten te kunnen

156

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen