Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 225

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 225

Gedenkboek bij het vijfenzeventig-jarig bestaan der Vrije Universiteit te Amsterdam

2 minuten leestijd

moet om van het V.U.-bedrij'f op de hoogte te blijVen, vind j'e er in.

Ik heb me nooit gerealiseerd, dat ik dat aan de civitasraad dank. Nog

één vraag: Wat ziet u als de voornaamste taak van de civitasraad?

Geen diepzinnig nadenken. Verrassend snel komt het antwoord: Het

verrichten van kleine diensten, die geen geld hoeven te kosten, maar

wel zeer nuttig kunnen zijn.

Over dat laatste heb ik nagedacht. Dan vind ik toch weer een stuk

van de oude V.U.-gedachte in dit nieuwe lichaam: gehoorzaamheid

aan de geboden. Dat gebeurt hier nuchter, zonder ophef. M a a r in het

ingewikkelde raderwerk, dat de V.U. langzamerhand geworden is, heeft

toch ook dit verbindingsraadje z'n nuttige functie.

WE VOERDEN EEN GESPREK MET . . .

8 MEJ. G. W. DONNER, PRAESES DER V.V.S V.U.

Het bleek niet zo heel eenvoudig contact te krijgen met de studenten-

wereld. Het schriftelijk aanvragen van een onderhoud, dat in de andere

gevallen voldoende bleek te zijn, schoot hier te kort. Maar mejuffrouw

Donner, praeses van de V(ereniging van) V(rouwelijke) S(tudenten

aan de) V(rije) U(niversiteit) werd toch gevonden.

, — Wij hebben vroeger geen vrouwelijk studentencorps gekend; de

meisjes waren lid van het éne corps, N.D.D.D. Wanneer is dat ver-

anderd?

— Met de bevrijding. Er waren toen, in 1945, twee meisjesdisputen

en toen is besloten een eigen meisjes-corps te gaan vormen.

— Waarom eigenlijk?

Mej. Donner lacht even.

— Mag ik het eerlijk zeggen?

— Graag.

— We vonden het niet leuk.

Wat doe je met een zo typisch vrouwelijk antwoord?

— Eh — hoe zo, leuk?

— Wel, één sociëteit met de jongens. We zagen er niets eigens in.

— Dus „niet leuk" is een soort omschrijving van ,,allerlei practische

moeilijkheden en misschien wel onaangenaamheden"?

— Zo zou u het kunnen uitdrukken.

— En is er sinds de zelfstandigwording een goede groei?

— Ja, heel regelmatig. We begonnen in 1945 met ongeveer vijftig

meisjes. Nu, na tien jaar, zijn het er ruim honderd.

219

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's

Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 225

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Publicaties VU-geschiedenis | 238 Pagina's