Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 151

Vereeniging tot Chr. verzorging van krankzinnigen in Nederland.

Toen de organisatorische kwestie geregeld was, behoefde men naar de

man niet lang te zoeken: in 1926 trad Prof. J. Waterink op als buiten-

gewoon hoogleraar, om in 1929 gewoon hoogleraar te worden. Daar-

mee was de V.U. de zusteruniversiteiten voor, want Waterink was de

eerste gewone hoogleraar, die in Nederland voor paedagogiek, psycho-

techniek en paedologie optrad. Van stonde aan vertoonde deze sector

van het Calvinistisch wetenschappelijk leven een krachtige bloei. Met

de stichting van het Paedologisch Instituut kwam een inrichting tot

stand, die niet slechts van grote wetenschappelijke betekenis werd,

maar ook van grote practische waardij. De Vossiusstraat — waar het

P.I. later gevestigd werd — werd voor velen in Nederland de plaats,

waar men voor moeilijkheden in de opvoeding hulp zocht. Waterink

wist zich te omringen met een staf van enthousiaste helpsters en helpers

en het terrein zijner werkzaamheden breidde zich zeer uit. Regering

en bedrijven deden herhaaldelijk een beroep op zijn stichting en zijn

naam kreeg bekendheid ver buiten onze grenzen. Voor het Paedo-

logisch Instituut werd een soortgelijk verband gelegd met de Vereeni-

ging tot opvoeding en verpleging van idioten en achterlijke kinderen

als de medische faculteit had met de Ver. tot Chr. verzorging van

krankzinnigen. Zo breidde de V.U. niet slechts haar taak op het

terrein der wetenschap, maar ook op dat der Christelijke barmhartig-

heid uit.

En toch zou — ondanks deze beide gunstige voortekenen — de uit-

bouw der medische faculteit, die in het verlengde van Boumans en

Waterinks benoeming scheen te liggen, juist in deze periode mislukken.

Het jaar 1930 immers was het jaar van de eerste dreiging: het

behoud van de effectus civilis toch was gebonden aan de voorwaarden,

dat uiterlijk in 1930 een vierde en uiterlijk in 1955 een vijfde volwaar-

dige faculteit tot stand gekomen moest zijn. Welke die vierde faculteit

zou zijn, had aanvankelijk niet twijfelachtig geleken. Het begin der

medische faculteit was er immers al jaren en ging de roep van het

Christelijk volksdeel niet uit naar die faculteit? Maar juist in de

periode, die we in dit hoofdstuk schetsen, begint de twijfel aan de

juistheid van dit standpunt te rijzen. Niet, dat het enthousiasme voor

de medische faculteit ook maar enigszins zou zijn verminderd. Neen,

het waren veeleer practische bezwaren, die onoverkomelijk bleken.

Dat harde woord „onoverkomelijk" heeft men niet willen uitspreken,

niet kunnen aanvaarden. Heel de stichting en instandhouding der Vrije

Universiteit had immers volgens velen onoverkomelijke bezwaren ge-

147

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen