Vijfenzeventig jaar Vrije Universiteit - pagina 121

vallene onze verhouding voortaan niet verschilde van die, welke in

de gewone samenleving gebruikelijk is.

Dat ik mijne vrijheid van spreken en oordeelen, ook in het open-

baar wensch te behouden, eene vrijheid, waarvoor ik veel heb opge-

offerd, spreekt van zelf; dit schrijven geschiedt met het oog niet op

de politiek, maar op onze onderlinge verhouding als Christenen, al

gevoel ik zeer wel, dat deze indirect ook op de politieke verhouding

eenigermate terugwerkt. Al is het weer aanknoopen van de oude

vriendschapsbanden onmogelijk, toch wensch ik met het oog op Hem,

Dien wij beiden dienen, te teekenen de Uwe

A. F. de Savornin Lohman.

Heeft Kuyper in de scheiding nog niet kunnen geloven? Als hij,

reeds de volgende dag, terugschrijft, gebruikt hij in de aanhef nog

het woord collega. En dan vinden we ook in Kuypers brief die goud-

ader weer: Wat ik ten dezen doen kan, is alleen erkennen, dat tegen

beter pogen in, bij dezen onverkwikkelijken, pijnlijken strijd, ook door

mij vaak een zondig element, dat niet door plichtsbesef geheiligd

was, in woord en uiting is gemengd, en dankbaar de vergeving aan-

vaarden, die gij mij daarvoor aanbiedt.

Bij al dit onverkwikkelijke dus toch een klein beginsel der gehoor-

zaamheid, een Christelijke levensstijl.

9 DE STILLE JAREN

De toekomstige biograaf onzer Vereeniging zol, toegekomen aan

de beschrijving van haar achttiende levensjaar, kort kunnen wezen.

Een jaar van gerustheid en stillen arbeid, doch zonder veel belangrijke

gebeurtenissen, schreef de secretaris van directeuren over het jaar

1897. En de jaren 1898, 1899 en 1900 geven hetzelfde beeld te zien.

Het was heel rustig in en om de V.U., toen de eeuw harer oprichting

plaats maakte voor de onze. Grote gebeurtenissen hebben zich in de

jaren tussen het conflict-Lohman en het optreden van het ministerie-

Kuyper niet voorgedaan.

Ook in deze periode herhaalt de geschiedenis zich: evenals de

Doleantie nawerkte in de Vereniging voor hoger onderwijs, had ook

het conflict-Lohman er zijn gevolgen. Wel was het verlies niet zo groot

als gevreesd was, maar er kwamen weinig of geen studenten meer

uit aristocratische kringen en er bedankte een aantal leden en be-

gunstigers. Het contributie-bedrag zakte vooral ten gevolge van een

117

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen