Kijk op VU! - pagina 106

V . U . steeds op weg zijn een gemeenschap te vormen, door de

grenzen van het corps, of verenigingslidmaatschap heen. „ ' t Blijkt

in de praktijk dat we steeds meer open voor elkaar komen te staan",

horen w e . Z o ' n actie is dan ook geen hobby van een paar liefheb-

bers; een studentencongres, waarop actuele vragen bepaald niet

alleen vrijblijvend bekeken w o r d e n , geen aangelegenheid van een

paar op de voorgrond tredende lieden. Nee, een corpslid zal iemand

van een vrij dispuut niet direct om de hals vallen en een S.S.R.-er

zal de afzonderlijke organisatie van vrijgemaakten niet toejuichen,

maar mag er soms geen differentiatie zijn? W i e had ook alweer

bezwaren tegen eenvormigheid? Juist I — Als men samen maar

weet V.U.-student te zijn.

Nu het groenen nog. „Besloten Is volledig te breken met elke vorm

van lichamelijk g r o e n e n " , kapt de heer Grosheide een mogelijke

discussie af. „ N a a r 't voorbeeld van V . V . S . V . U " , zegt, liefjes,

juffrouw Smit. Hoe dan ook, de studenten zijn van oordeel dat het

accent van de groentijd verlegd moet worden van het „ p e s t e n "

naar het gelegenheid bieden tot kennismaking met de corps-

gemeenschap. O p voet van ongelijkheid, dat blijft. Het besluit is

niet genomen onder druk van buitenaf, de studenten zélf hebben

dit besloten, zegt de rector corporis met nadruk.

We praten nog even door. O v e r de afstand, die er zo gauw is

tussen de mensen-achter-de-V.U. en de studentengemeenschap. Een

afstand die, dachten w e , maar al te vaak uitsluitend gewaardeerd

wordt naar aanwijsbare verschillen in levenspatroon en -klimaat.

Maar die distantie is toch niet erg? O o k een calvinistisch burger

in de grote stad leeft anders dan zijn broeder in een besloten

plattelandsgemeente. Heus. Als w e , zo stellen we vast, het ver-

trouwen in elkaar maar niet verliezen. W e weten tenslotte waarop

w e elkaar wél kunnen aanspreken, — en dat alleen is belangrijk.

Andere dingen kunnen vervelend, erg zijn, maar, gelukkig, niet

beslissend.

W e besluiten met een lofzang op Amsterdam, dat deze zonnige dag

mooier Is dan ooit. „ A l s je hier studeert, leer je eenzijdige vrij-

blijvendheid wel af, in deze grote stad kun je heus niet „het

student" uithangen".

Buiten lokken de terrasjes. O b e r . . . . I

104

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen