Kijk op VU! - pagina 84

ken, begrotingen en plannen moeten vooraf de goedkeuring van de

minister van onderwijs hebben, willen ze in aanmerking komen

voor een vergoeding uit 's rijks kas.

De omvangrijkheid van het „ V . U . - c o n c e r n " kunnen w e het gemakke-

lijkst benaderen aan de hand van cijfers. Het zijn miljoenencijfers,

die een lekepen aarzelend neerschrijft, maar die de heer Vermeyden

met veel gemak opsomt. W e beginnen met de exploitatie. De voor

1963 geraamde exploitatiekosten bedragen ± 17 miljoen gulden.

W e hebben 't nog niet genoteerd of dr. Vermeyden voegt er aan

toe, dat we over een paar jaar zeker aan de 30 miljoen toe zijn.

Hierbij verbleken de getallen van vroeger: 1947 ruim 7V2 t o n ;

1961 ruim 8 miljoen.

V a n die 17 miljoen draagt het rijk 15,5 miljoen bij (conform de

geldende regeling van 95 procent subsidie). Er blijft dus I V 2 miljoen

over dat de V . U . zélf moet betalen. „ W a n n e e r w e nu bedenken

dat de totale ontvangsten over 1963 geschat worden op 1.065.000

gulden, dan blijft er dit jaar een tekort van ruim vier t o n " . Die

royale miljoen gulden komt binnen uit contributies van leden,

donateurs, begunstigers, uit giften, schenkingen en renteopbrengst;

de opbrengst van de V.U.-busjes (een verhaal apart) is hier niet

bijgeteld, dat geld gaat naar het bouwfonds.

G o e d , w e weten dat de verenigingskosten niet gesubsidieerd worden,

dat er verschillende andere uitgaven zijn, die het rijk niet subsidiabel

acht, zoals het traktement van de studentenpredikant, bijdragen aan

congressen van studenten en zo meer, maar kan het, hulselijk gezegd,

niet een beetje minder? Deze vraag w i l , in 't bijzijn van al die

hoge getallen, nog w e l eens schuchter gesteld worden.

V e r g e e t niet, gaat dr. Vermeyden verder, dal 75 procent van de

exploitatieuitgaven gevormd w o r d t door de post salarissen. Deze zijn

bij de V . U . gebaseerd op die van het overheidspersoneel en, zoals

trouwens overal, de laatste jaren sterk opgetrokken. Zeker, de V . U .

betracht de uiterste zuinigheid, maar er bestaat ook een zuinigheid

die de wijsheid bedriegt. En wat dit laatste betreft, directeuren

durven ten opzichte van de uitbreidingsmogelijkheden geen zuinige

beslissingen — wat zou inhouden dat de V . U . als instelling voor

hoger onderwijs achter zou raken — nemen. Die mógen ze ook

niet nemen zal, dunkt ons, ieder rechtgeaard V.U.-vriend vinden.

En dan die kostbare apparatuur v o o r de laboratoria. Er Is juist de

aankoop van een of ander ingewikkeld toestel, dat verband houdt

82

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen