De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 123

Hier passen twee kanttekeningen. De eerste is, dat het administratief be-

roep, dat met name voor het gesubsidieerde bijzonder onderwijs ook vóór

1976 reeds open stond,*'" zowel de doelmatigheid als de rechtmatigheid om-

vat. De tweede kanttekening is, dat in de Duitse literatuur ook aan de zoge-

naamde 'Konkurrentenklage' aandacht wordt besteed: 'Die Begünstigung des

einen durch Subventionsentscheidungen bedeutet gewöhnlich eine Benach-

teiligung des anderen im Wettbewerb'.'*' Art. 7 AROB lijkt voor een derge-

lijke Konkurrentenklage ruimte te bieden aan natuurlijke of rechtspersonen,

die rechtstreeks in hun belang zijn getroffen.'^^

III.3.4. Vormen van subsidie

De gegeven definities van het begrip subsidie laten ruimte voor verschillende

verschijningsvormen. Er bestaat dan ook een veelheid van subsidieregeUngen,

die elkaar voor een deel overlappen."^ In de eerste plaats wordt nog veel-

vuldig onderscheid gemaakt tussen 'overheidssubsidie' en andere subsidies;

het zou de begripsvorming en de gedachtenbepaling over dit onderwerp be-

vorderen, wanneer er van wordt uitgegaan, dat alleen dan van subsidie sprake

is, wanneer de overheid — hoe ook aangeduid — geldelijke bijdragen verleent

of financiële steun geeft ten behoeve van bepaalde activiteiten. Subsidie

wordt dan per definitie door de overheid verleend, zodat de term 'overheids-

subsidie' een pleonasme wordt. Het is daarentegen wel zinvol om te onder-

scheiden tussen rijkssubsidie, gemeentesubsidie en andere subsidies.

Belinfante maakt onderscheid tussen vier rechtsvormen"'* van subsidie: de

volledige regehng bij de wet; de subsidieverlening bij ongereglementeerde in-

dividuele beschikking; de verlening bij door pseudowetgeving gereglemen-

teerde individuele beschikking en de verlening bij individuele beschikking, ge-

baseerd op een wettelijk geregelde planning of programmering."^ Men kan

zich afvragen of er een wezenlijk verschil bestaat tussen subsidiëring bij volle-

dige wettelijke regehng en de drie andere, door Behnfante genoemde rechts-

vormen van subsidie."* Er zijn wel verschillen in flexibiliteit en rechtszeker-

heid aanwijsbaar, maar deze wijzen niet op het bestaan van volledig verschil-

lende rechtsfiguren; in beide gevallen wordt dan ook gesproken van subsi-

diëring. Van meer belang is, dat de overheid een zeer grote vrijheid geniet bij

de keuze van de rechtsvorm. Welke criteria de overheid bij die keuze aanlegt

is niet altijd duidelijk; mede met het doel om aan de onderscheiden rechts-

110. Zie o.a. artt. 96 lid 3, 110 en 117 subfcwet WO.

111. Manfred Zuleeg: 'Subventionskontrolle durch Konkurrentenklage', 1974, blz, 59.

112. Zie Steenbeek: 'Wet A.R.O.B.', blzz. 96-100.

113. Vgl. drs. E.Th.A. van der Marck/drs. H.J. Tankink: 'Subsidieplan', gepubliceerd in

Bestuurswetenschappen 1974, no. 3, blz. 140.

114. Vgl. prof. mr. J.G. Steenbeek: 'De overheidssubsidie', preadvies NJV XLIV, 1961,

blz. 85.

115. Prof. mr. A.D. Belinfante: 'De vier rechtsvormen van overheidssubsidie', Bestuurs-

wetenschappen 1968, no. 1, blz. 7.

116. De hoofden der ministeriële departementen ontlenen hun bevoegdheid tot het toe-

kennen van subsidies aan het KB van 27 juli 1952, Stb. K 320.

111

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen