De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 204

stellingen de keuze tussen aanvaarding of afwijzing van voorwaarden voor

erkenning en bekostiging sterk verschilt van het dilemma, waarvoor zij zich

geplaatst zien bij een uitbreiding of wijziging van deze voorwaarden. De

keuze gaat dan niet meer tussen het al of niet vragen van erkenning en bekos-

tiging onder inlevering van een deel van de vrijheid; het gaat nu tussen het al

dan niet opgeven van de erkenning en bekostiging onder verdere beperking

van de vrijheid. Nadrukkelijk is deze keuze tussen het al dan niet aanvragen

van erkenning en bekostiging dus een andere dan die tussen het wel of niet

opgeven van de al verworven erkenning en bekostiging. Deze andere keuze

impUceert een andere opsteOing van de bijzondere, erkende en bekostigde

instellingen tegenover een uitbreiding of wijziging van de voorwaarden voor

erkenning en bekostiging. Dit rechtvaardigt, dat tussen de overheid en de be-

trokken bijzondere instellingen overleg plaats vindt om te bepalen of en in

hoeverre voorgenomen voorwaarden voor het bijzonder onderwijs aanvaard-

baar zijn en in een redelijke verhouding staan tot een uitbreiding van de er-

kenning en bekostiging. De bijzondere instellingen^'' nemen hierdoor een

essentiële plaats in bij het wetgevingsproces.^^

I ^^ l'^ïüd met het voorgaande en met de Grondwet is de opstelling van de

I overheid bij de totstandkoming van de Collegegeldwet 1974, die voor een

\^ deel 'mede van toepassing op de bijzondere universiteiten en hogescholen' is

verklaard.^' Dit betekent een rechtstreekse en grondwettelijk ongeoorloofde

ingreep in de vrijheid van de erkende en bekostigde bijzondere instellingen;

terecht is dan ook aan het aanvankelijk voornemen van de betrokken be-

windslieden om, naar het voorbeeld van de Collegegeldwet 1974, meer wette-

lijke bepalingen rechtstreeks op de bijzondere instellingen van toepassing te

verklaren, niet tot uitvoering gekomen.

IV.2.3. 'Iets over delegatie"*^

Art. 208 van de Grondwet delegeert de nadere uitwerking van de verschillen-

de aspecten van de vrijheid van onderwijs aan de wetgever. Dat geldt zowel

voor de bij de wet te regelen beperkingen van dit grondrecht als voor de

nadere regehng van de bekostiging van de verschillende vormen van bijzonder

onderwijs. De staatscommissie Cals/Donner heeft vastgesteld, dat uit de gel-

dende tekst van de Grondwet — daaronder dus het vigerende art. 208 —

zelden met stelligheid kan worden opgemaakt of zij, de wetgever een zekere

taak toedelend, 'daarmee beoogt hem op te dragen de betreffende materie

zelf volledig te regelen, dan wel of zij hem vrijlaat het stellen van nadere

regels aan algemene maatregelen van bestuur, ministeriële verordeningen of

verordeningen van lagere besturen op te dragen of over te laten'."" In het

37. Bij het lager en middelbaar onderwijs zijn het niet de individuele instellingen, die

deze plaats innemen, maar de hen vertegenwoordigende organisaties.

38. Vgl. par. III.8.2.

39. Ziepar. III.10.2.

40. Vgl. mr. A.M. Donner: 'Iets over delegatie van wetgevende bevoegdheid', opge-

nomen in de bundel 'Uit het recht', 1971, blzz. 229 e.v.

41. Eindrapport staatscommissie, blz. 28.

192

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen