De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 178

De betrokkenheid van curatoren bij het onderwijs en het onderzoek aan de

VU beperkte de taak van de senaat en van de faculteiten. De opsomming van

taken van de senaat aan de VU is gelijk aan de wetteliike omschrijving van de

taken van de academische senaten bij de rijksinstellingen.''^^ Toch onder-

scheidde de senaat van deze bijzondere universiteit zich van de overige, om-

dat hij onder toezicht van het college van curatoren stond; curatoren hadden

onder meer het recht de vergaderingen van de senaat bij te wonen. Het acade-

misch bestuur aan de VU was dus niet uitsluitend aan academische bestuurs-

organen opgedragen, maar ook aan het college van curatoren; reden waarom

van een academisch zelfbestuur als bij de rijksinstellingen geen sprake was.

Dit constaterende kan de conclusie dan ook geen andere zijn, dan dat de

inrichting van het bestuur aan de VU is beïnvloed door zowel het privaat-

rechtelijk karakter van deze universiteit als door de eigen richting daarvan.

III.9.2. Het voorontwerp

Vanaf het midden van de zestiger jaren liet zich aanzien, dat de hiervoor ge-

schetste bestuursvorm zich op den duur niet zou kunnen handhaven tegen-

over het streven naar ingrijpende structurele veranderingen in het openbaar

en bijzonder wetenschappelijk onderwijs — externe democratisering, her-

structurering van het onderwijs, beperking van de aantallen eerstejaars-

studenten. Als eerste besteedde de Academische Raad aandacht aan de vraag

hoe de universitaire bestuursstructuur kon worden aangepast aan de eisen,

die de opvang van steeds grotere aantallen studenten aan de universiteiten en

hogescholen stelde. In de periode 1965-1967 werd door de Raad een eerste

voorstel voor een ingrijpende bestuurshervorming voorbereid: het rapport-

Maris."***

Ondanks het uitlekken van dit rapport en de daardoor veroorzaakte onrust

onder de studenten"*"' leek een bestuurshervorming zich aanvankelijk langs

de bekende lijnen der geleidelijkheid te zullen gaan voltrekken. Begin 1967

verklaarde minister Veringa, dat ook hij zich ten doel stelde om het universi-

taire bestuur te hervormen, waarbij hij met name dacht aan een democrati-

sering van dat bestuur. Het zou echter nog ruim een jaar duren eer hij met

voorstellen kwam; een voorstel van enkele Tweede Kamer-fracties om in-

tussen een 'experimenteerartikel' in de wet WO op te nemen'"'* wees hij van

de hand. Met de bezetting door studenten van de senaatszaal van de KHT en,

nadat het college van curatoren tot sluiting van de hogeschool was overge-

gaan,'*"^ van de gehele hogeschool sloeg de vlam echter in de pan.

403. Vgl. art. 54 van het Reglement voor de VU dd. 16 maart 1968.

404. Zie H.F. Cohen: 'De strijd om de academie', 1975, blzz. 19-33.

405. De onrust werd aangewakkerd door de indiening van het ontwerp-Diepenhorst tot

het instellen van een numerus clausus; zie par. II.6.2. Bovendien werd de onrust gesti-

muleerd door voorbeelden elders in de wereld: de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk,

Italië, enz.

406. De fracties van D'66 en PvdA toonden zich de grootste voorstanders van experi-

menten met de bestuursstructuur.

407. De bezetting van de KHT vond plaats op 28 april 1968 en de daarop volgende

dagen.

166

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen