De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 172

lijk onderwijs. ^^^ Tussen de zwaarte van de subsidievoorwaarden en de tegen-

prestatie van de overheid bestaat een duidelijke evenredigheid; die evenredig-

heid blijkt met name daaruit, dat de subsidievoorwaarden telkens zijn ver-

zwaard naarmate het subsidiepercentage werd verhoogd van aanvankelijk

minimaal 65%^*^ naar minimaal 70%^^"^ en vervolgens naar 95%^*' om uit-

eindelijk via 98,5%^^^ uit te komen op 100%.^Ö''

Het verband tussen de bekostiging en de daaraan door de overheid ver-

bonden voorwaarden is tweeledig. We hebben immers met twee stellen voor-

waarden te maken. De eisen van deugdelijkheid beogen te waarborgen, dat de

overheid alleen een goed product bekostigt. Dit ligt met name voor de hand,

indien men met Wolff aanneemt, dat de subsidiëring tot doel heeft om doel-

stellingen te verwezenlijken, 'die im Öffentlichen Interesse liegen';^*^ het ligt

uiteraard in het algemeen belang om overheidsgelden alleen aan deugdelijke

doeleinden, c.q. deugdelijk bijzonder onderwijs te spenderen. De functionele

relatie tussen de bekostiging en de comptabele voorwaarden is anders gericht.

Vanuit het standpunt van de overheid beogen deze voorwaarden een opti-

male besteding van de subsidie, gepaard aan het streven om de omvang van

de subsidiebedragen onder de directe invloed van de overheid te houden, te

waarborgen. Deze voorwaarden beperken in zoverre de vrijheid van het bij-

zonder wetenschappelijk onderwijs niet, dat zij steeds ruimte laten om ten

eigen laste van de bijzondere instellingen die activiteiten te ontplooien, die

niet voor bekostiging door de overheid in aanmerking komen.

III.8.2. De vrijwillige aanvaarding

Aan het slot van het tweede hoofdstuk werd de conclusie getrokken, dat af-

gezien van de eerste aanwijzing van een bijzondere universiteit of hogeschool

de vrijwillige aanvaarding van nieuwe en aanvullende voorwaarden voor aan-

wijzing of erkenning in het algemeen weinig expliciet blijkt.^*' Bij de tot-

standkoming van de wet-Gielen en de daaropvolgende wetswijzigingen en

-aanpassingen zijn de bijzondere instellingen daarentegen wel steeds uitvoerig

geraadpleegd — een enkel geval daargelaten^ — en hebben zij steeds van hun

instemming of afkeuring van nieuwe bekostigingsvoorwaarden blijk kunnen

362. Vgl. Wolff, blz. 258. Ook hij spreekt van tegenprestatie, 'Gegenleistung', echter in

de eerste plaats om aan te geven, dat tegenover de prestatie van de subsidiëring een tegen-

prestatie behoort te staan in die zin, dat 'der Subventionierte öffentliche Aufgaben über-

nimmt (. . .) oder dass er ein öffentliches Bedürfnis an seiner Leistung erfüUt'. Zie voorts

V. Götz: 'Recht der Wirtschaftssubventionen', 1966, blzz. 45 e.v.

363. Zie par. III.5.1.

364. Zie par. III.5.4.

365. Zie par. III.5.5.

366. Zie par. III.7.2.

367. Zie par. III.7.4.

368. T.a.p. blz. 259.

369. Zie par. II.8.

370. Bij de totstandkoming van de wet-Gielen werd de NEH niet geconsulteerd; zie

blz. 120, noot 156.

160

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen