De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 122

telijking' mag leiden. Bij een 'verstatelijking' heeft "de su"bsidie immers geen

zin meer en ligt het voor de hand, dat de 'staat zelf de bewuste activiteiten

ter hand neemt. Aan de aard van de subsidie is inhaerent dat er een zekere

evenwaardigheid blijft tussen de subsidiërende overheid en de gesubsidieerde

in die zin, dat deze laatste zeggenschap houdt over de wijze, waarop de acti-

viteit wordt uitgeoefend. Helaas verkeren vrijwel alle gesubsidieerden in een

situatie, dat weigeren van subsidie moeilijk of zelfs onmogelijk is geworden;

het gevaar ontstaat, dat 'die Verwaltung mit Hilfe der ihr durch die Legisla-

tive zugewiesenen Steuermittel eine unangemessene Herrschaft über die Sub-

ventionierten erlangt'.'"*

III.3.3. Rechtsbescherming van de gesubsidieerde

De overheid geniet dus geen onbeperkte bevoegdheid tot het stellen van sub-

sidievoorwaarden. In verband met de bekostiging van het bijzonder onderwijs

heeft de grondwetgever de bevoegdheid van de overheid in deze beperkt door

uit te spreken, dat ook de eisen van deugdelijkheid de vrijheid van richting

niet mogen aantasten. Maar ook in gevallen, waarin aan de bevoegdheid van

de overheid tot het stellen van subsidievoorwaarden niet door de grondwet-

gever paal en perk is gesteld, behoort de overheid zich terughoudend op te

stellen. Hoever de bevoegdheid van de overheid strekt is afhankelijk van tal

van omstandigheden; Henze meent, dat deze bevoegdheid van de overheid

gebonden is aan 'der Grundsatz der Zweckgebundenheit, das Gebot der Ver-

haltnismassigkeit und das Verbot des détournement de pouvoir'.'*''' Van

Krefeld is het daar niet mee eens; hij meent, dat uit de algemene beginselen

van behoorlijk bestuur alleen niet valt af te leiden welke voorwaarden in een

concreet geval aan de toekenning van een subsidie mogen, moeten of juist

niet mogen worden verbonden.''^^ Inderdaad lijken de algemene beginselen

van behoorlijk bestuur op zich niet een voldoende waarborg te leveren voor

het behoud van het juiste karakter der betrekkingen tussen subsidiërende

overheid en gesubsidieerde; wel bieden zij daarvóór belangrijke, niet te ver-

onachtzamen aanknopingspunten. Zeker nu de wet AROB sedert 1976 een

bescheiden begin van rechtsbescherming tegen misbruik van de bevoegdheid

tot het stellen van subsidievoorwaarden biedt*"', heeft het zin dit voorop te

stellen. Indien de toetsing hier begint en tevens het eigen karakter van de

subsidieverhouding in het oog wordt gehouden, dan is een belangrijke stap

gedaan in de richting van rechtsbescherming.

106. Henze, biz. 105.

107. T.a.p. hoofdstuk IV, par. V.2.

108. T.a.p.blzz. 144-147.

109. Wet Administratieve Rechtspraak Overheidsbeschikkingen van 1 mei 1975, Stb.

284. Deze wet vervangt sedert 1 juli 1976 de wet B.A.B., Stb. 1963, no. 268. Aanvanke-

Ujk lag het in de bedoeling de subsidiebeschikkingen buiten het ontwerp-AROB te

houden; bij amendement is echter de uitsluitingsbepaling uit het ontwerp geschrapt.

Handelingen II 1970-1971, no. 11279; de uitsluitingsbepaling was art. 5 sub k. Vgl. o.a.

prof. mr. J.G. Steenbeek: 'Wet administratieve rechtspraak overheidsbeschikkingen',

1976.

110

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen