De vrijheid van het bijzonder onderwijs - pagina 188

1973 volledig een feit.^^ Sindsdien telt Nederland nog slechts drie bijzon-

dere instellingen van wetenschappelijk onderwijs, die zowel erkend als bekos-

tigd zijn.

Tenslotte is op 9 januari 1976 een rijksuniversiteit te Maastricht ge-

sticht."*'' Op deze universiteit zijn wel de bepalingen van de wet WO en de

WUB van toepassing, maar alleen voor zover bij algemene maatregel van be-

stuur niet anders is bepaald.'**" Van deze mogelijkheid om van de bestaande

wetgeving af te wijken is voor de Rijksuniversiteit Limburg in vrij ruime mate

gebruik gemaakt.'**'

III.9.6 De bestuurshervorming als voorwaarde voor bekostiging

In de memorie van toelichting bij het wetsontwerp werd het volgende opge-

merkt.'**^ 'Het spreekt vanzelf dat deze uitbreiding van de voorwaarden voor

erkenning en bekostiging de grondwettelijk gewaarborgde vrijheid van het

onderwijs en de bijzondere universiteiten niet zal mogen aantasten. De voor-

naamste waarborg dat dit niet zal geschieden is allereerst gelegen in het feit

dat het recht van benoeming en ontslag van de hoogleraren en lectoren als

recht van het bestuur van de vereniging of stichting, waarvan de bijzondere

instelUng uitgaat, onaangetast blijft; voorts dat het overige personeel even-

eens zonder vorm van inspraak van de zijde van de overheid zal worden be-

noemd en ontslagen door het orgaan van de instelling, dat op grond van de

bij of krachtens de statuten van de vereniging of stichting de bevoegdheid

daartoe is toegekend. Ook in andere opzichten zal het verenigings- of stich-

tingsbestuur als bestuur van de moederorganisatie ten opzichte van de bijzon-

dere universiteit of hogeschool een positie blijven innemen analoog aan die

van de rijksoverheid ten opzichte van de rijksinstelhngen'.*"

Op deze stellige uitspraak valt wel wat af te dingen. In de eerste plaats is

het helemaal niet zo vanzelfsprekend, dat een voorwaarde voor erkenning en

bekostiging niet een beperking van de vrijheid van onderwijs inhoudt. Ver-

schillende voorwaarden betekenden wel degelijk een beperking van de vrij-

heid van onderwijs, maar waren niettemin om uiteenlopende redenen toch

als vrijwillig aanvaarde, speciale restricties van het grondrecht aanvaardbaar.

Vervolgens moet er op worden gewezen, dat de genoemde waarborgen alleen

betrekking hebben op de vrijheid van benoeming van docenten. Daarmee is

echter bepaald nog niet de gehele vrijheid van onderwijs gewaarborgd; een

tweede passage uit de toeüchting bij het ontwerp-Veringa besteedde daaraan

nadere aandacht.

'In de kringen van het bijzonder wetenschappelijk onderwijs zijn velen be-

grijpelijkerwijs ook thans nog geneigd sterk te hechten aan de gedachte dat

de vrijheid van richting . . . de vrijheid van inrichting insluit. Dit zou dan niet

458. Wet Rijksuniversiteit Rotterdam van 17 januari 1973, Stb. 8.

459. Wet Rijksuniversiteit Limburg van 3 december 1975, Stb. 717.

460. Art. 3 Ud 1 van de Wet Rijksuniversiteit Limburg.

461. Zie KB van 24 december 1975, Stb. 733; K.B. van 7 april 1977, Stb. 240.

462. Het valt op, dat ondanks de ingrijpende wijzigingen in het ontwerp deze toelich-

ting gelijk is aan die bij het voorontwerp.

463. Zie blz. 16 van de Memorie van Toelichting bij het ontwerp-Veringa.

176

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen