Een blinkend spoor - pagina 50

„Universitas Libera Reformata" — dat is vrije her- Na vaak hoog oplaaiende discussies viel het besluit dat

vormde universiteit — weet dat één van de kostbaarste zo'n bepaling niet zou worden toegevoegd. In zo'n nega-

verworvenheden van die Hervorming is het „semper re- tieve formulering kan men misschien een soort commu-

formanda", dat is: De universiteit die altijd weer opnieuw nistische overwinning zien. Terecht?

her-vormd moet worden, zoals de mensen de dagelijke Van de doelstelhng en van de bereidverklaring is geen

bekering nodig hebben. letter teruggenomen. Van dat gebondenheidsstandpunt is

de Vereniging geen pas teruggegaan.

Verwacht iemand aan het einde van dit hoofdstuk als

hamvraag: Hoe staat het nu in die nieuwe structuren en

dat appelleren aan de verantwoordelijkheid in de doel-

stelling met studenten, die leden van de C.P.N, zijn en in

bepaalde bestuursorganen van de VU doordringen? —

dan wordt hij misschien teleurgesteld. Want de taak van

de historicus is niet sensatie-vragen te beantwoorden.

Zijn opdracht is een andere: Hij moet aantonen hoe

zulke vragen konden ontstaan en dan het materiaal aan-

dragen waardoor het mogelijk wordt dat de lezer zich

met kennis van zaken een oordeel vormt, waarin de histo-

rische component niet ontbreekt. En hoevelen van de

heftige strijders over deze hamvraag hebben zich in de

historische kant van deze kwestie verdiept? Zich afge-

vraagd hoe het toch zo gegroeid is en zijn daarbij gestoten

op de inconsequentie, die van de stichting van de VU af

(historisch dus) het al of niet gebonden zijn van de stu-

denten aan principiële beginselen heeft gekenmerkt?

De geschiedenis moet proberen tot het wezenlijke in de

vraagstelling door te dringen en niet blijven staan bij een

afgeleide vraag, die zoals dat heet „toevalhg in het

nieuws is". Bij de kwestie van het functioneren van de

doelstelling gaat het er niet om of leden van partij A niét,

en die van partij B wél verkiesbaar zijn voor het lidmaat-

schap van bestuursorganen van de VU. Door zulke vra-

gen hebben persberichten en polemieken de helderheid

van de zaak, waarom het wézenlijk gaat, danig vertroe-

beld en de aandacht afgeleid met schijnconstateringen als

„poUtieke discriminatie" aan de ene kant, en „de VU

in de rode greep" aan de andere zijde.

Waar het dan wél om gaat? — Om de beslissende vraag

hoe de doelsteUing van de VU — God en de naaste te

dienen — het best wordt verwezenlijkt. En in de vinnige

strijd van de laatste jaren was daarbij de kernvraag of

instemming met de doelstelling dan wel de bereidverkla-

ring naar vermogen in de geest van die doelstelling mee te

werken, al dan niet aangevuld moest worden met een

nadere bepahng, waarbij bepaalde groepen om hun poli-

tieke partijkeuze zouden worden uitgesloten.

46

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen